Vrijdag filmochtend

De ideale truck om tijdens een weekendje weg de vroege vogels rustig de houden? Een goeie film.

Een paar weken geleden lag er een DVD van De pinguïns van Madagascar in de bus. We bekeken hem een eerste keer toen we op Schiermonnikoog vertoefden. Het moment om alle andere elektronica aan de kant te leggen en om ons gezellig achter de kijkbuis te nestelen. We moeten dat meer doen.

Ik kon hartelijk lachen om het rolletje dat Tom Waes en klankman Pascal toebedeeld kregen (als je de trailer hierboven bekijkt kan je die mannen aan het werk zien). De zonen kenden de verschillende pinguïns bij naam en toenaam: Schipper, Kowalski en Rico.

Pinguins van Madagascar

Vorig weekend volgde een twee kijksessie, deze keer met de kinders van de bevriende koppels en stil dat het was in de living. Ik draaide me met plezier nog eens om in bed.

Ik kreeg de DVD van Pinguïns van Madagascar toegestuurd. Wat ik hier schrijf (en de lachsalvo’s) zijn mijn eigen mening.

Geplaatst in Alledaags | Doe je zegje

Een lang weekend in kernwoorden

Vriendenweekend – editie 3 – Gouden Driehoek – extra lang – bosvilla (de max) – chique en ruim – 10 sterren (als dat bestaat) –  wasmachine – geweldige tuin (met bos) – dikke aanrader – Recreatiepark Terspegelt – Eersel – Nederland – Sterrenstrand (ofte een overdekt strand) – water en zand (veel zand, ook buiten) – culinair – BBQ – wandeling – dikke 9 km (ook de jonge beentjes) – Cartierheide – geocache – flinke kinders – zonder gezeur – stralende zon – picknick – fietscrossparcours (een succes) – (een beetje) rust – pannenkoeken – ontdekpad (een voltreffer) – vissen – gezelschapsspellen – bandraften (voor de durvers) – mooie herinneringen rijker!

 terspegelt1

Bosvilla Terspegelt

ontdektocht-terspegelt

Geplaatst in Effeweg | Tags , | Doe je zegje

Overdrive

En soms zijn er van die weken dat mijn agenda in overdrive gaat. De mijne lijkt al langer dan een maand in hoogste versnelling te staan en voorlopig zie ik er nog geen eind aan komen. De Paasvakantie was ontspannend maar ik heb amper iets kunnen lezen omdat ik de momenten dat we niet buiten waren, bezig was met het afwerken van een lange to-do lijst (en er zijn nog altijd een paar dingen die zelfs nog niet in progress geraakt zijn. Foei!)

Eén van de tijdvreters was het feest van mijn (suiker-)nonkel (en peter) die 80 kaarsjes mocht uitblazen: menu, eten en drank, tafelschikking en versiering,… De printer en mijn snijplank draaiden overuren. Zaterdag 2 mei was het eindelijk zover. Gelukkig was er heel wat volk om de zaal in orde te brengen en de tafels te dekken. Het resultaat mocht er zijn. Als extraatje kocht ik folieletterballonnen en helium om de zaal extra op te leuken.
Misschien moet ik in mijn volgend leven partyplanner worden?

feest Jef 80

Feest Jef 80

Ondertussen is alles al even terug opgeruimd en kunnen we nog genieten van de laatste ranonkels en de ballonnen die na 10 dagen nog altijd tegen het plafond plakken.
Mijn agenda is er niet beter op geworden. De avonden waarop ik gewoon thuis ben, zijn voorlopig nog in de minderheid. En op het werk heb ik ook het gevoel dat ik van hot naar her cros en beter een 6 dagen- (dan de vier van nu) werkweek zou hebben om rond te raken.

De kroost

Elke weekend staat er hier al wel iets op de kalender en dat zeker tot eind juni. Ook het hele lange weekend dat straks begint. Voor één keertje denk ik niet aan die agenda die uit zijn voegen barst, maar is het relaxen, rust en plezier! Yes!

Geplaatst in Alledaags | Tags , | 1 zegje gedaan

Dit was Schiermonnikoog

Elke Paasvakantie proberen we een dichtbij-vakantie te plannen. De voorbije jaren was dat altijd op een vakantiepark. Deze keer pakte ik het anders aan. Het was coup de foudre, de muur van dit huisje en daarom moest en zou ik er naartoe. De rest? Die moesten gewoon maar mee. Schiermonnikoog, daar waren we nog niet geweest, dus dat kwam goed uit.

Naarmate de trip dichterbij kwam brak me toch een paar keer het angstzweet uit. Een eiland zonder auto’s? Hoe kunnen we onze spullen dan op bestemming krijgen? En geen vakantiepark? Hoe lang gaat het duren eer de kroost begint te zeuren om een zwembad?

Ondertussen hebben we een heerlijke week op dat auto-arme eiland achter de rug. Eigenlijk zaten we gewoon op een groot vakantiedomein waar net zoals op een vakantiepark de auto’s moeten achtergelaten worden op de parking (hier dan op het vasteland).
De bagage en fietsen, die raakten makkelijk ter plaatse dankzij het vernuft van manlief die onze bolderkar wat ombouwde. Ga je zonder fiets, dan kan je gewoon direct op de bus.

Het was wel even zoeken naar ons huisje want het dorpje heeft een wirwar van wandelpaadjes achter de huizen (en daar moeten we dus zijn). We hebben zelfs even aan de verkeerde deur staan duwen. Maar al bij al vonden we snel onze woonst voor één week.

Mats, die net als ik (en later ook Filip) zijn gezondheid niet helemaal mee had, lag niet veel later met een dikke keel en koorts in de zetel. Van een goed begin gesproken. De jongen is de hele dag super flink geweest, niet geklaagd, zelfs nog heel flink gefietst toen we van de overzet kwamen. Gelukkig brachten een paar dosissen Nurofen en een goede nacht soelaas. Op dag twee was de koorts weg, de keelpijn heeft het wel nog een paar dagen volgehouden.

 Ons verblijf:

Het huisje dat we huurden lang in het centrum van het enige dorpje dat Schiermonnikoog rijk is. De enige supermarkt en bakker op wandelafstand. Vanuit de kamers boven zagen we uit op de zuidkant van het eiland en natuurlijk ook zon van ’s morgens tot ergens in de late namiddag.

Een huisje met charme ook. Twee muren in de living waren bedenkt met delfts-blauwe tegeltjes. Verder een goed uitgeruste keuken en twee trappen en twee bovens (misschien iets minder handig). Voor de zomerperiode is het misschien beter een huisje te zoeken tussen de Westerduinen of rond de Badweg omdat je daar dichter bij het strand zit (maar weer wel verder van de winkel).

Us Wente Schiermonnikoog

 

Gedaan: Een heleboel toffe dingen!

  •  Uitstap met de balgexpres: echt een must-do, het is de enige kans op helemaal bij het Ooststrand of de Balg te raken. Mooie uitzichten heb je daar en toen wij er waren lagen een eind verderop zeehonden te zonnen. Blijkbaar ook de ideale plek om unieke schelpen te vinden, hoorden we achteraf.

balgexpres

  • De 7 schatten van Schiermonnikoog: het koffertje met de fietstocht en opdrachten kan je kopen in het bezoekerscentrum (trouwens, er staat dat je die ook kan wandelen maar dan ben je wel heel lang bezig). Wij zochten de schatten verspreid over 3 dagen (maar we hebben op dag 2 de route wel serieus uitgebreid omdat Mats de meest Oostelijke toren wilde zien.
  • Wadexcursie: met een gids het wad op. Toch weer heel wat bijgeleerd. Stonden er ook versteld van hoeveel kokkels er daar in de bodem zitten. Voor de zonen hadden we laarzen meegepakt van thuis, voor mij en Filip huurden we een paar bij het Bezoekerscentrum. Het was nodig want we zakten diep weg in de modder. De gids is trouwens een expert op gebied van schelpen. En Filip en Mats zijn de dag nadien nog kokkels gaan zoeken die we achteraf konden eten.

wadexcursie

  • Vliegeren: Op het strand kan je leren vliegeren. Wij regelden een uurtje (zodat we er zelf goed mee weg waren) om dan achteraf nog eens geld uit te geven aan een deftige vlieger.

vliegeren schiermonnikoog

  • Bezoekje aan het schelpenmuseum Paal 14: alleen al de bevlogenheid waarmee Thijs, de man van de schelpen, over zijn passie vertelt. In zijn museum heeft hij ook een kaft met massa’s flessenpost brieven (volgens mij dateren de eerste brieven uit de jaren ’60). Geweldig om eens door te bladeren …

schelpenmuseum paal 14

  • Pikkedonker-wandeling door de duinen op zoek naar de vuurtoren (een collega had gezegd dat dat wel leuk was). ’s Avonds naar de vuurtoren wandelen afgaand op het licht. Het was een heel eind wandelen maar Mats en Nand hebben er echt van genoten. Machtig ook hoe het hele eiland beschenen wordt door de vuurtoren. Echt tof!

vuurtoren Schiermonnikoog

  • Bezoekerscentrum: een beperkte tentoonstelling over het eiland en vooral, je kan er het programma vinden met de excursies van de komende week.
  • Fietsen: Fietseiland bij uitstek, echt. Je fietst makkelijk van Zuid naar Noord en terug. In de duinen zijn fietspaden aangelegd die je echt langs de mooiste plekjes van Schiermonnikoog brengen. Je moet er wel rekening mee houden dat het soms dik tegenwind kan zijn, DIK tegenwind!

fietsen Schiermonnikoog

  • Geo-caching: ook wel een manier om de puberzoon in beweging te krijgen.

geo-caching

  • Strand: lang, breed, mooi (en bij momenten winderig).

Schiermonnikoog

Besluit? Echt een plek om ooit terug te komen, al heeft Mats gezegd dat hij eerst eens naar één van de Deense Waddeneilanden wil. Toch plezant, die ontdekkingsreizigers van ons.

Btw. wie kan me vertellen wat waarvoor deze schoorsteentjes in de tuin dienen? Ondergrondse sauna? Bakoven?

schoorsteen schiermonnikoog

Geplaatst in Effeweg | Tags , | 4 zegjes gedaan

Talent gezocht!

Ik ben er zeker van dat hier creatieve dames meelezen. Vandaar dat ik dit oproepje ook hier publiceer. Heeft er iemand zin om op 29 mei ‘s avonds een klein standje te bevolken en zijn talent aan de man te brengen?

Talent gezocht!

Delen is het nieuwe hebben! KVLV wil dat het plezier van delen en geven zich als een virus verspreidt, ook op het platteland. Daarom organiseren verschillende KVLV-groepen in het weekend van 29, 30 en 31 mei 2015 een ShareFair. ShareFairs zijn gezellige geef- en deelevenementen in heel Vlaanderen.

Ook KVLV-Schriek doet mee. Tijdens het eerst ShareFair weekend werd met succes een Potluck gezinsbrunch met crea-activiteiten op poten gezet.

Deze keer gaat KVLV Schriek op zoek naar creatieve zielen onder haar leden, dorpsgenoten en daarbuiten voor een talentenmarkt op vrijdag 29 mei van 18u tot 22:30u. Kan je de juweeltjes die je maakte niet allemaal zelf dragen? Puilt je kast uit van de haakwerkjes? Ben je extreem handig met de figuurzaag? Draait je naaimachine overuren? Maak je met klei of fimo kunstwerkjes? Heb jij een ander talent dat je graag toont aan anderen of ken je iemand die aan bovenstaande omschrijving voldoet?
Neem contact op met KVLV Schriek via kvlvschriek@gmail.com.


Liever het talent van anderen bewonderen? Dat kan natuurlijk ook. Iedereen is welkom op vrijdag 29 mei van 18u tot 22:30u in de Parochiezaal van Schriek. In het gezellige praatcafé kan bij een drankje en iets lekkers nagepraat worden.

Ook op tientallen andere plaatsen in Vlaanderen organiseren KVLV-groepen ShareFairs. Een overzicht daarvan vind je op www.kvlv.be/sharefair.

Geplaatst in Alledaags | Tags , | Comments Off

De puberzoon

Als er een boek zou bestaan met de ideale handleiding ‘hoe omgaan met je puberzoon’, ik zou het direct kopen. Misschien laat mijn geheugen me te veel in de steek als het om mijn eigen puberjaren gaat maar toch heb ik ergens het gevoel dat ik minder gepuberd heb als de oude zoon.

De oudste zoon, bijna 14, heeft een apart karakter. Hij hoort het niet graag maar soms omschrijf ik hem als ‘een grote mond, een klein hartje’. Ik vind niet dat ik daar iets verkeerd mee zeg want soms heeft dat kantje ook iets schattigs.

De puber is typevoorbeeld van de huidige generatie (denk ik toch, of eerder een ‘extreem geval’). Zijn handen lijken vergroeid met zijn smartphone. Zijn oren zitten constant verborgen onder een stel oorschelpen die er meteen ook voor zorgen dat alles wat ik zeg in dovemansoren terecht komt. Wil je communiceren met de puber dan moet je hem er eerst op attent maken dat je in gesprek wil gaan door te wuiven, op zijn schouder te kloppen of eender wat dat in staat is zijn andere zintuigen te prikkelen. Zot word ik er soms van, want meermaals besef ik te laat dat al wat ik gezegd heb voor de wind was.

Youtube is zijn heiligdom, samen met de vlogkanalen van een stel zotte Hollanders. Makkelijk is het niet om hem uit zijn stoel of zetel te lokken. Misschien moet ik zelf eens beginnen vloggen om de boodschap makkelijker bij de zoon te krijgen?

Slapengaan is altijd een gevecht, ‘s morgen opstaan natuurlijk nog een veel groter gevecht. Huiswerk maken, liefst zo snel mogelijk. Moeilijke schoolvakken? Die negeert hij nog liever. ‘De koe bij de horens vatten’ is een spreekwoord dat niet zijn woordenboek staat.

Op vakantie is hij soms het vijfde wiel aan de wagen. Het wiel dat liever niet meedraait, weinig zin heeft om mee op sleeptouw genomen te worden naar onbekende plekjes. Af te toe geven we toe, laten we hem zijn ding doen, terwijl wij met de andere broers ons ding doen. Als we altijd toegeven is zijn dagelijkse bewegingsradius extreem klein. Hoewel, als het op geocaching aankomt, dan heeft hij energie te over. En thuis -ik moet eerlijk zijn- pakt hij regelmatig de fiets om bij vrienden in de buurt binnen te springen. Misschien zie ik het allemaal te negatief. Zie ik alleen zijn luiheid en ben ik blind geworden voor zijn talenten?

Als iemand een handleiding in de kast heeft, dan wil ik die graag eens lenen. Misschien was het vroeger niet anders. Vervang smartphone door boek en we gaan misschien gewoon een paar generaties terug (en zie ik mezelf).

Geplaatst in Alledaags | Tags | 5 zegjes gedaan

Roadtrip Aisne – dag 4: uitbollen op Axo’Plage

Paasmaandag. De laatste dag van onze roadtrip zetten we in met een brokje cultuur: Caverne du dragon, ofte het drakenhol, waar we een rondleiding krijgen in de voormalige steengroeven. Tijdens WO1 verbleven hier heel wat soldaten in mensonwaardige omstandigheden. De rondleiding was deze keer in het Frans (en de puber vond dat niet leuk).

Caverne du dragon

Caverne du dragon

Onze bestemming voor de namiddag was Axo’Plage een recreatiedomein in Monampteuil,  in de buurt van Center Parcs Lac d’Ailette. Het domein deed me misschien een beetje denken aan het Zilvermeer (al kan ik niet zeggen wanneer ik daar voor het laatst was). Het is een groot domein waar het aangenaam wandelen was in het lentezonnetje. Her en der staan speeltuigen (waarop duidelijk de richtleeftijd van de kinderen vermeld staat). Het grappig ventje aan de ingang heeft mijn hart gestolen.

Axo Plage

De zonen hadden het meer voor de piratenboot die vrolijk heen en weer bewoog. Verder zijn er natuurwandelpaden, is er een uitkijktoren met observatiehut. Er is ook een mooi zandstrand naast het meer waar het in de zomer fijn vertoeven zal zijn (soit, onze zonen hebben die zomer niet nodig om zich op een zandstrand met water bezig te houden). Het park is enorm goed verzorgd, alles netjes, geen rondslingerend afval (honden zijn er zelfs niet toegelaten).

Axo Plage

Langs het domein passeert ook een wandel- en fietspad, la Voie Verte die een paar bezienswaardigheden, de mooie natuur en ontspanning op een aangename manier verbindt. Een apart fiets- en wandelpad wil ook zeggen dat je minder moet roepen op de kinderen dat ze moeten oppassen voor passerende auto’s (en dat is voor mij een groot voordeel).

De Brasserie waar we ’s middag aten was niet je dat. Eigelijk was het ook helemaal geen brasserie maar eerder een friterie. De keuze was erg beperkt (frieten, croque of panini). De panini’s die we kregen waren nogal zwart aangebrand en niet direct hoogstaande cuisine. U weze gewaarschuwd.

Maandagnamiddag was het ook Paaseieren rapen op Axo’Plage. Overal in het park zaten ronde houtjes in een fel kleurtje verstopt die de kinderen aan een standje konden omruilen voor chocolade Paaseieren. Onze zonen hadden direct een paar Franstalige vriendjes en dat is altijd tof. Op het werk zit ik dagelijks tussen talrijke nationaliteiten en ik merk toch dat dat een verrijking is.

Axo Plage

Rond 16u gaven we onze laatste bestemming van de dag ’thuis’ in de GPS in. Op 2,5 uur stonden we aan onze voordeur. Het bewijs dat vrijdag een uitzondering was.

We werden uitgenodigd door het Agence de Développement et de Réservation Touristiques van Aisne . Alles hier geschreven, is mijn onze eigen mening.

Geplaatst in Effeweg | Tags , , | Comments Off

Roadtrip Aisne – dag 3: Glamping in een yurt

Zondagvoormiddag hadden we een speurtocht in Soissons gepland. Le secret des 5 lettres is een boekje dat je kan krijgen bij de toeristische dienst en bevat wandelingen speurtochten op kindermaat op vijf locaties in de regio. De wandeling in Soissons ging langs de belangrijke of speciale gebouwen die het stadje rijk is en aan de hand van tekeningen moeten de kinderen een gebouw koppelen aan een detail van de gevel in het boekje. Arne was misschien iets minder hevig als zijn broers maar hij is natuurlijk ook al een puber.

le secret des 5 lettres

Persoonlijk vond ik de gotische abdijkerk Saint-Jean-des-Vignes die we ook al vanuit het hotel konden zien indrukwekkend. Pas na een kwartier had ik door dat er gewoon een groot deel van de kerk ontbrak en dat de grote ronde opening vroeger een groot glasraam moet gehad hebben. Ook mooi hoe oud en nieuw kunnen samengaan. Ter info: nieuw is het archief van het lokale museum.

Soissons

Trouwens, zo op Paaszondag even in de kathedraal binnenstappen terwijl de mis aan de gang is, het doet je toch wat.

Soissons

‘s Middag ging onze roadtrip verder via Le Chemin des Dames waar tijdens WO1 een helse strijd geleverd is. Vorige zomer was er een strook blauwe bloemen gezaaid naast deze straat om de gedachtenis aan 2014-2018 levendig te houden. Als ik de foto’s zo zie had deze actie meer succes dan de klaprozen in Ieper die niet wilden groeien.
Omdat we ergens halverwege nog altijd niet gegeten hadden besloten we bij de eerste de beste brasserie te stoppen (weinig keuze maar wel super vriendelijke bediening). En passant, konden we ook nog even een kijkje nemen op het oorlogskerkhof van Cerny-en-Laonnois aan de overkant van de straat. Begin januari gingen we naar Ieper. Nu zagen we hetzelfde, dezelfde frontlinie alleen zoveel kilometer verder. Rijen en rijen kruisen, namen als Remy, Baptiste, Jean, … en dan een beetje achterin meer van hetzelfde alleen staan er andere kruisen en hebben de namen een andere tongval. Ik kocht dit boekje met extra info om wat extra duiding te geven aan het gebroed, wie zelf dezelfde richting uit wil kan het altijd lenen.

Chemin des dames

Geocaching lijkt is trendy te worden. Natuurlijk dat wij ‘in’ willen zijn, dus werd op onze smartphone een app geïnstalleerd. De eerste cache was een raadsel en daarvoor hadden we misschien toch eerst thuis de bijhorende foto’s moeten uitprinten (of ons wat meer verdiepen in dat hele geocaching). Terwijl ik, Arne en Nand nog even verder rondkeken bij Le Vieux Craonne gingen Filip en Mats aan de overkant van de straat op zoek naar een twee cache.

Le vieux Craonne

Je ziet het niet direct maar als je op de details op de foto rechts hierboven let dan ziet je dat onder de begroeiing de restanten van een dorpje verscholen gaan. Tijdens WO1 lag het dorpje midden in de frontlinie zijn alle inwoners moeten vluchten. Van het dorp is toen enkel een ruïne overgebleven en de tand des tijds heeft de rest gedaan.
Filip en Mats waren ondertussen aan de andere kant van de straat op zoek naar een volgende cache die ze deze keer wel vonden. En toen hadden ze de smaak te pakken en hadden ze geen zin om de uitkijktoren van le Plateau de Californie te beklimmen. Even later werd een weer een schat opgegraven (foto links hierboven).

Onze plek voor de nacht was echt de max. We gingen glampen .. luxueus kamperen in een yurt. Elk van de vijf yurts van le Moulin Bertrand is geïmporteerd uit Mongolië, samen met het authentieke meubilair.

Moulin Bertrand Aisne

Terwijl Mats de buurt verkende (lees: het riviertje volgde, de hertjes bekeek en een vishengel maakte), kon ik nog even genieten van het buiten zijn. Het deed me denken aan mijn tijd in de jeugdbeweging vroeger toen we op kamp gingen. Een beetje meer moeite doen om te gaan plassen, dat is ook extra instant-vakantiegevoel. Het avondeten aten we in het bijhorende restaurantje, enne, het was echt lekker.
En toen begon het avontuur: gaan slapen. Eerst tandenpoetsen in de sanitaire blok, dan pyjama aan en dan snel in bed. Het yurt seizoen was net begonnen. Gelukkig stond er een kleine elektrische verwarming in onze yurt die voor een klein beetje extra warmte zorgde en verder waren er warme dekens voor een goed nachtje. Zelfs toen ik om 3:30u door Nand werd gewerkt omdat hij moest plassen, had dat zijn charme. Bed uit, schoenen aan, jas aan, yurt deurtje open met de zaklamp in de aanslag. Om dan buiten te moeten merken dat het zo goed als volle maan was en die alles zo goed verlichtte dat je helemaal geen zaklamp nodig had. Misschien moet ik dankbaar zijn dat Nand moest plassen, anders had ik dat stukje verwondering helemaal gemist.

Zoals Nand het achteraf zei: dit is echt een avontuurlijke vakantie! Ik denk dat ik niet direct een hele week in zo’n yurt zou kunnen verblijven maar voor een paar dagen of een weekendje is het ideaal. En eerlijk gezegd, als je naar de prijzen op hun website kijkt, daar moet je het ook niet voor laten.

Moulin Bertrand Aisne

Mats was zondag al vroeg op en nadat hij zich in zijn kleren had gehesen was hij al weer druk in de weer met zijn vishengel. Vissen heeft hij niet gevangen maar onze buitenmensen hebben zich weer goed geamuseerd.

We werden uitgenodigd door het Agence de Développement et de Réservation Touristiques van Aisne . Alles hier geschreven, is mijn onze eigen mening.

Geplaatst in Effeweg | Tags , , , | 2 zegjes gedaan

Roadtrip Aisne – dag 2: een duik in de geschiedenis

Onze agenda voor het weekend was goed gevuld. Daarom zaten we op zaterdagmorgen om kwart na negen al terug in de auto. Bestemming: het stadje Laon, even verderop.

Laon citadel

We kregen er een rondleiding in de ondergrondse tunnels van de citadel van Laon en mochten nadien de toren van de kathedraal beklimmen. Onze gids Majorie deed haar uitleg in het Engels en zowel Arne en Mats bleken dat heel goed te verstaan. Arne stelde zelfs vragen in het Engels (met andere woorden: hij vond het echt interessant). Majorie vertelde ook dat ze in de citadel zelfs een schattenjacht voor kinderen organiseren. Zou dat misschien de ideale manier zijn om kinderen kennis te laten maken met de Franse taal? Ik zou dat wel zien zitten.

Laon kathedraal Laon kathedraal

En opnieuw is bewezen dat je met een gids veel meer opsteekt dan zonder. En het mistige weer waarmee de dag begon gaf het allemaal een feeëriek sfeertje.

Laon in de mist

De mensen in de Middeleeuwen hadden ook zin voor humor hadden. De figuren hieronder kunnen zo uit een animatiefilm gestapt zijn. De figuur rechts komt me zelfs heel bekend voor, maar ik kan er geen naam of tekenfilm op plakken.

Laon figuren

’s Middags aten we crêpes in de lokale horeca om nadien nog even verder te rijden naar Château de Coucy, of eerder wat er van het kasteel nog overgebleven is.
Mats was duidelijk in zijn nopjes. Hij ontpopte zich tot een ware reisleider (de appel en de boom, weet je wel). Hij hield nauwgezet bij op het plannetje waar we ons bevonden op de site en wat er allemaal te zien was. Makkelijk!

chateau de coucy

Even wilde ik dat net zoals Suske en Wiske in een teletijdmachine kon stappen om in de balzaal een groots feestje mee te maken en buiten om het plein de ridderspelen te zien.

chateau de coucy

De zon hadden we zaterdag niet veel gezien. Daarom waren we blij te kunnen opwarmen in Hotel Les Francs in Soissons. Het hotel heeft ook een klein zwembadje en wat we ondertussen al weten is dat het niet altijd groot moet zijn om fun te hebben. Een uurtje in het zwembad dobberen (terwijl moederlief even uitzweette in de hamman) zorgden voor de nodige ontspanning na de actieve dag (ik weet niet hoeveel traptreden we die dag gedaan hebben, maar het zullen er veel geweest zijn). Eten deden we het in het restaurant van het hotel en het was best lekker.

Hotel des Francs

Een paar dagen in Frankrijk verblijven is ook een sneaky manier om de twee oudste zonen te pushen het Frans dat ze ook school geleerd hebben te gebruiken: “Je voudrais encore un coca”, ze gaan dat niet rap meer vergeten.

We werden uitgenodigd door het Agence de Développement et de Réservation Touristiques van Aisne . Alles hier geschreven, is mijn onze eigen mening.

Geplaatst in Effeweg | Tags , , | Comments Off

Roadtrip Aisne – dag 1: slapen in een boomhut

Ik mocht een voorstel indienen om een familie-tripje te maken naar Frankrijk. We hadden geluk, heel veel geluk want tijdens het Paasweekend mochten we effectief naar de Aisne om de kindvriendelijkheid van de regio te testen.

Om te beginnen, Aisne (je spreekt het uit als ‘Aine’) is een departement in Noord-Frankrijk. Het dankt haar naam aan de rivier die er passeert. De regio kenmerkt zich door weidse, licht heuvelende uitzichten (of dat is in ieder geval wat wij er van zagen). De stadjes Saint-Quentin, Laon en Soissons hebben een rijke geschiedenis die ver terug gaan in de tijd. En verder staat de regio ook bekend om de helse strijd die er gestreden is tijdens WO1, maar daarover meer in één van mijn volgende blogposts. Samen met de departementen Somme, Oise spreekt me ook over Picardië.

Aisne

Onze trip begon op vrijdag net na schooltijd. In ideale omstandigheden duurt de rit zo’n 3 uur. Valt het tegen, dan kan het ook wat langer duren. Bij ons viel het dik tegen. De ring rond Brussel en de buurt rond Valenciennes waren ons niet welgezind waardoor we pas na 5 uur autorijden op bestemming arriveerden. Het was de rit waard.

Locatie voor de avond was een klein dorpje met de naam Suzy. Trouwens, deze Suzy en de Suzy wafels hebben helemaal niks met elkaar te maken (wie wil weten waar de naam van de Suzy wafels vandaan komt, moet eens naar Belpop Bonanza Bis gaan kijken).

etangs-du-moulin

Les Etangs du Moulin is een kleinschalige camping waar je ook terecht kan voor de luxueuzere overnachting: schattige pippowagens, huifkarren, een tipi’s, houten chalets, … het is er allemaal. Zelf sliepen we in de Cabanne du chasseur, een boomhut (als ik het zo mag noemen) op twee meter hoogte. Compact maar oh zo charmant. De zonen waren mega-enthousiast en sliepen met drie in een stapelbed. Er was een klein aanrecht zodat er makkelijk te ontbijten valt. Uitbreid koken zou ik er niet direct doen. Daarvoor konden we terecht in het Tex’N restaurant (of kortweg ‘het saloon’) van de camping. Wij aten er hamburger met frietjes en het smaakte. Ben je helemaal into cowboys en indianen, dan is dit the place to be (maar anders ook). Terwijl wij er aten, zat een Franstalige familie naast ons waar de jongste van de bende helemaal in cowboy outfit stak. Het voelt helemaal als de Far West.

Etangs du Moulin

De zonen hebben beslist, hier moeten we een keertje terug komen en langer dan één nachtje. Er is ook een openluchtzwembad (verwarmd van april tot mid-september), er staan nieuwe rode go-carts van Berg te blinken, ze hebben er pony’s en wie wil kan er ook een hengeltje uitgooien. Dat belooft!

We werden uitgenodigd door het Agence de Développement et de Réservation Touristiques van Aisne . Alles hier geschreven, is mijn onze eigen mening.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in Effeweg | Tags , , | Comments Off