Ilse Heremans – 4de plaats gemeenteraadsverkiezingen Heist-op-den-Berg

Even een kleine dienstmededeling:

Nog even geduld voor ons vorige vakantieverslag. De locatie was geweldig en het weer goed. De rest hoor je binnenkort.
Momenteel heb ik andere katjes te geselen op www.ilseheremans.be. Tot 14 oktober ligt mijn focus vooral bij CD&V Heist-op-den-Berg en mijn kandidatuur voor gemeenteraadsverkiezingen.

Na 15 oktober komt er hopelijk terug wat rust hier huize vierenveertig. Hopelijk met een politiek mandaat waarmee ik iets kan betekenen voor onze Heistse inwoners.

Geplaatst in Alledaags | Comments Off on Ilse Heremans – 4de plaats gemeenteraadsverkiezingen Heist-op-den-Berg

Naar Zeeland zonder kinderen

20 jaar getrouwd dit jaar. Er werd lang getwijfeld aan een feestje, maar uiteindelijk zagen we te erg op tegen al dat gedoe. Wie, wat, waar? Het was gewoon te moeilijk.

23 mei, onze trouwdag, zat ik in Londen. Manlief was thuis met de zonen, maar al snel werd beslist om het vieren van die “20 jaar” uit te stellen. Ik regelde een verblijf voor 2 nachten, Filip koos de restaurants.

Nachtje in de kerk - Vrouwenpolder

En zo vertrokken we twee weken geleden op vrijdagavond richting Vrouwenpolder. Ons verblijf voor 2 nachten was een toffe B&B, Nachtje in de kerk. Effectief een kerkje waarin 2 kamers of eerder studio’s zijn gemaakt. Ter info, er zijn nog twee kamers in aanbouw. Gelijkvloers centraal een bad, boven het bed. Veel tijd om in te checken hadden we niet want om 19u werden we in restaurant Scherp in Middelburg verwacht. We gingen voor het 4-gangenmenu. Lekker en verfijnd, alleen de frietjes bij de hoofdschotel, die had ik beter achterwege gelaten want na het dessert en thee was ik meer dan voldaan. Na een klein wandelingetje in Middelburg was het tijd voor bed (en natuurlijk het moment om even te checken hoe het met de thuisblijvers stond).

Het ontbijt op zaterdag was dik in orde. We huurden een elektrische fiets (je moet dat toch eens geprobeerd hebben) en startten aan een rondje Zeeland. Via Domburg en Weskapelle reden we naar Zoutelande (want daar moet je tegenwoordig toch eens geweest zijn). Na een tussenstop en een kleine lunch (het brood met oosterse makreelsalade is een aanrader) reden we via de fietsknooppunten terug richting Vrouwenpolder om een laatste keer halt te houden voor een verfrissing. Het was schitterende weer dus moesten we wel op tijd en stond halt houden voor een drankje.

Zeeland met de fiets

Nachtje in de kerk

Met 50 kilometer in de benen, was de rust en het bad meer dan verdiend om dan tegen 19u opnieuw richting het volgende restaurant te vertrekken. Meliefste was het deze keer. Het niveau van een sterrenrestaurant met een gastvrouw met Vlaamse tongval. Het 5-gangenmenu met aangepaste sappen was super. We werden meer dan in de watten gelegd en kregen nog een extraatje omwille van ons 20 jaar. Pas toen we vertrokken zagen we dat je vanaf de tafels aan de ingang van het restaurant volledig zicht had op de bedrijvigheid in de keuken. Wie daar zelf ook eens wil gaan eten, raad ik aan om een plekje met zicht op de keuken te vragen. Zo’n restaurant van die klasse is tof om eens te doen, maar niet te vaak (onze portemonnee zou het ook niet trekken).

Om ons uitje af te sluiten werd er zondagvoormiddag gewandeld op het strand en gedronken in de strandbar. Eigenlijk wilden we ook nog even stoppen in Domburg voor een paar cadeautjes (blijkbaar zijn de winkels daar op zondag open) maar na een kwartier rondrijden op zoek naar een parkeerplaatsje op de overvolle parkings van Domburg, zijn we onverricht ter zake naar huis gereden en hebben we thuis nog een bloemetje gekocht voor de BBQ waar we nog verwacht werden.

Ilse Heremans met Filip in Zeeland

Zo met z’n tweetjes weg gaan, we moet dat vaker doen, zeggen we keer op keer. Gelukkig worden de 2 oudste zonen oud en zelfstandig genoeg om een paar dagen alleen thuis te blijven en hebben we fantastische vrienden waar Nand meer dan welkom is. Wordt vervolgd dus… die uitjes zonder kinderen.

Geplaatst in Effeweg | Tags | 1 zegje gedaan

Naar de Opaalkust

Er werd lang uitgekeken naar deze week Opaalkust met onze vriendengroep. Voor wie de wenkbrauwen fronst: de Opaalkust dat is de Noordkust van Frankrijk in de regio Nord – Pas de Calais en loopt van de Belgische grens tot Boulogne. Ons verblijf bevond zich vlak bij de Cap Gris-Nez en de Cap Blanc-Nez. En het was de moeite!

Ons logement

Vakantiehuis Brut Nature Bazinghen

We logeerden in het vakantiehuis Nature Brut van de Vlamingen Sofie en Dirk in Bazinghen. Het vakantiehuis maakt deel uit van een vierkantshoeve en werd met veel smaak gerenoveerd. Aan de overkant van de binnenkoer waren er ook nog een bar en sauna ter beschikking. In de tuin stond een hot tub die we zelf mochten opstoken (en plezant dat dat was, zowel het stoken als de hot tub zelf).  De eigenaars heetten ons persoonlijk welkom en hadden massa’s tips te geef.

Gedaan?

Gewandeld, wel drie keer.

Wandeling door de Dunes de Slack (ong. 7 km).

dunes de slack
We parkeerden op de parkeerplaats aan de Rue de la Cluse in Ambleteuse en startten de wandeling door de straat onderdoor te gaan. We volgden het pad een heel eind zuidwaarts om dan bij de volgende parkeerplaats de straat over te steken en via het strand terug noordwaarts te gaan. Nice!

Wandeling bij de Cap Gris-Nez (ong. 7,8 km)

Cap Gris Nez wandeling
Het internet staat vol met wandelingen. Deze wandeling werd onderbroken met een lange tussenstop bij de monding van een beekje in zee. Er zijn massa’s stenen en balken verlegd die dag. De terugweg werd wat ingekort wegens om 16u nog altijd geen middageten gehad (maar wel vlotjes overleefd op de voorraad koeken en drank die we mee hadden in de rugzak). Het uitzicht op zowel Cap Gris-Nez, de Cap Blanc-Nez als de Britse kuststrook aan de overkant van het kanaal was geweldig.

Wandeling bij de Cap Blanc-Nez (ong. 12 km)

Cap Blanc Nez wandeling
Deze wandeling stippelden we min of meer zelf uit (voor zover er veel uit te stippelen was). We parkeerden de auto op de parking Cran d’Escalles. Voor deze wandeling was het belangrijk op de waterstanden te letten. We vertrokken als het laagwater aan het worden was zodat we nog tijd genoeg hadden om de volgende strandopgang te halen in Sangatte (bij de Rue Jean Mermoz, zo’n 6 km verderop). De wandeling ging dus eerst via het strand noordwaarts. Het was mooi weer en de krijtrotsen waren enorm impressionant. Ook de rest van de wandeling bovenop de Cap Blanc Nez deed ons genieten van het weidse zicht en de lappendekens in het landschap. Na dik 12 kilometer kwamen we terug bij de auto’s aan en lag de picknick klaar. Nadien wachtte nog wat spelen bij de opkomende zee. De snelheid waarmee het water steeg was echt wel verbluffend en deed me begrijpen waarom er waarschuwingsborden staan bij de strandopgang. Wie nog ergens halverwege zit tussen de Cran d’Escalles en Sangetta is bij opkomend water een vogel voor de kat (of moet heel goed kunnen zwemmen).

Chillen op het stand van Wissant
Dammen bouwen (echt teamwork) en op het strand spelen.

Bezoek aan het Musée du Mur d’ Atlantique
De Duitsers hebben hier goed hun best gedaan.

Bezoek aan het Maison du Site de Deux-caps
Iets te basic. Wel tof om even snel een half uurtje mee te vullen, maar niet meer dan dat.

Bezoek aan Capland
Een toffe interactieve tentoonstelling over de regio. We kregen een extra foldertje in het Nederlands als hulp.

Klimmen in een klimparcours (op een dik half uur rijden)
Actieve vakanties… dat is ons ding al bleef ikzelf wijselijk aan de grond wegens een schouder met ontstekingsverschijnselen.

klimparcours

Blokarten op Hardelot-Plage
Iedereen had de smaak te pakken na onze avonturen in Ouddorp in het najaar: we zouden opnieuw gaan blokarten. Dat de leermethode net iets te schools was en de wind vrij snel ging liggen, dat konden we niet voorzien. Gelukkig hebben we toch nog een paar rondjes kunnen maken en hadden we iemand bij met ervaring in “onderhandelingstechnieken” en Français als het ging over de prijs. Voorlopig hebben we vooral het gevoel dat blokarten in Nederland beter meevalt.

En verder was het vooral: genieten van de rust, lezen (ik toch), gezelschapsspellen spelen (de rest), uitzieken (Filip), een overkill aan chocolade (we blame de paashaas), lekker eten (voor wie het lustte), kapotte broeken (door dat eten misschien?), een emo-film kijken (Coco, ik zou die met plezier nog eens zien), Netflix ontdekken (de oudste zoon en een paar avondmensen), en nog zoveel meer. ‘t Was weer plezant!

Ilse Heremans en de gouden drienhoek bij de Opaalkust

De plannen brengen ons volgend jaar opnieuw naar de Ardennen. Onze dromen gaan daarna richting Denemarken… We zullen zien wat de toekomst brengt!

Geplaatst in Effeweg | Tags | 2 zegjes gedaan

Effeweg eyecandy: Wales

Het begon allemaal tijdens onze vorige zomervakantie. Op een avond aan tafel kwam ons reisdoel voor zomer 2018 ter sprake. Het was Arne die afkwam met “England is my city” en even later was de beslissing min of meer genomen: we zouden het kanaal oversteken.

Ondertussen zijn we een half jaar verder, hebben onze plannen vorm gekregen. Schotland werd afgewezen wegens te ver met de auto voor slechts 7 dagen vakantie. Het werd Wales, met tussenstop in Londen zodat de zonen deze grootstad in het echt kunnen bewonderen. Aan de locatie gingen heel wat surf- en zoekuurtjes vooraf.

Geniet even mee van de mooie vakantiehuizen die ik op mijn zoektocht tegenkwam:

High Haven Wales

High Haven – 11th Century Church
Pembrokeshire

Slapen in een kerkje of kapelletje. Zou dat niet de max zijn?

 Chickenshed

The chickenshed
Monmouthshire

Een oude kippenschuur die verbouwd werd tot een rustgevend verblijf met mooi uitzicht. Wat prijzig voor één gezin, maar met twee gezinnen misschien wel haalbaar.

modernist cottage Wales

Modernist cottage
Capel Iwan

Uitzichten om nooit meer te vergeten. Voor ons gezinnetje net één bed te weinig.

Voor meer inspiratie: kijk op het effeweg eyecandy Pinterest board.
Hoe staat het met jullie vakantieplannen voor de zomer?

Geplaatst in Effeweg | Tags | 4 zegjes gedaan

Langlaufen in Elsenborn

De krokusvakantie liep ten einde. Hoog tijd om nog eens iets met ons gezinnetje te ondernemen. Mijn voorstel om naar de Ardennen te rijden in de hoop nog een beetje sneeuw te zien, werd niet heel enthousiast onthaald. Wat research online leerde ons wel dat er zeker nog sneeuw te vinden moest zijn op de Hoge Venen. Of we nu gingen wandelen of langlaufen, dat lieten we nog even in het midden.

En dus vertrokken we zondagmorgen -niet allemaal even gemotiveerd- naar Skizentrum Herzebösch in Elsenborn om ons aan langlaufen te wagen.
We kozen deze langlaufpiste omdat die volgens de website van de Oostkantons nog de beste sneeuw leek te hebben. In november waren we daar in de buurt en daarom was de omgeving ons nog wel een beetje bekend.

Langlauf Elsenborn

Herzebösch was een goeie keuze. Toen we daar rond 11 uur arriveerden, was het er nog redelijk rustig. Het huren van de latten, stokken en schoenen ging heel vlotjes. Het leek allemaal nog heel nieuw materiaal en de langlaufschoenen zaten als gegoten. Niemand horen klagen over pijnlijke voeten. Wie denkt dat langlaufen duur is, moet ik meteen tegenspreken. Voor slechts 42 euro hadden we een ganse dag plezier met ons vijf. Het voelde bijna als een koopje.
Toen we even later op de piste stonden, voelde het allemaal heel onwennig. Filip had in zijn jonge jaren al wel eens gelanglauft, van in de tijd dat de dieren nog spraken en er elke winter meters sneeuw viel in de Ardennen. Voor de rest waren we geweldig onervaren.
Als we ons hier ooit opnieuw aan willen wagen, ga ik toch eens op zoek naar een introductiecursusje voor leken. Ik vermoed dat dat toch een beetje verschil in blauwe plekken kan geven.

We kozen ervoor om te beginnen met de piste van 2 km. Vlakke stukken, die gingen direct goed. De kleine afdalingen… net iets minder. Mijn achterwerk voelt nog altijd de gevolgen ervan.

Langlauf Elsenborn

De sandwichkes die we van thuis meebrachten konden we in de skiclub bij een warme chocomelk opeten.

Na de lunch en nog wat glijden van de helling daar, waagden we ons aan de “loipen” van 5 km. Opnieuw ging het de ene keer wat vlotter dan de andere keer. En als we toch weer eens de ski’s niet onder controle konden houden, dan was daar de ganse tijd een stralende zon om ons op te vrolijken. Ze gaf een prachtige gloed gaf aan het witte landschap. Zo mooi!

Om 16u stapten we terug de auto in: een ervaring rijker!

Praktisch:

  • Skizentrum Herzebösch in Elsenborn
  • Huur materiaal: 10 euro/volwassenen, 6 euro/kind
  • Picknick mag in de skiclub opgegeten worden als je ter plaatse de drank bestelt.
  • Pistes van 2km, 5km, 9km en 14km
Geplaatst in Effeweg | Tags | 3 zegjes gedaan

Een tweede adem?

Ik heb even getwijfeld. Zou ik de boel hier opdoeken? Vierenveertig een stille dood laten sterven?

Ik twijfelde… tot een collega me zei dat een vriendin haar vertelde dat ze zo’n goeie site gevonden had in haar zoektocht naar vakantie-ideeën richting Denemarken en Zweden.
Ik twijfelde… tot een ex-collega me zei dat ze toch ook even op vierenveertig was gaan kijken voor vakantie-ideetjes.
Ik twijfelde…

Maar omdat er blijkbaar nog altijd mensen zijn die ik met onze verhalen kan inspireren tot leuke avonturen en vakanties… daarom gaan we nog even door op een gezapig tempo. We zien wel waar dit verhaal ons brengt.

Tot gauw op vierenveertig!
ilse

Geplaatst in Alledaags | 3 zegjes gedaan

Een paar dagen in de Oostkantons

Ik zei al weken dat we een paar dagen naar de Ardennen gingen tijdens het Allerheiligenverlof. Ondertussen moet ik mijn uitspraak bijschaven. We gingen niet naar de Ardennen, maar naar de Oostkantons; de grens tussen Ardennen en Eifel.
Ook geen kans om ons Frans te oefenen want men spreekt hier Duits.

amflachsberg

De Oostkantons dus. We logeren in Weywertz, een gehucht/deelgemeente van Bütgenbach. Het vakantiehuis van dienst, Am Flachsberg, vond ik eind vorig jaar ergens tijdens weer een speurtocht naar effeweg eyecandy. Wegens familiale verplichtingen, een fijne familiefeest op 1 november die ik mee organiseer, kunnen we woensdag pas rond 22u vertrekken. Gelukkig raken we, zoals afgesproken met de eigenaars, zonder problemen binnen. Het huisje is weeral een topper.

am flachsberg

De gezellige bank onder het grote raam aan de achterkant van het huis, nodigt ons uit voor een paar dagen lummelen, lezen, … Om echt te genieten van het uitzicht moeten we wachten tot donderdagmorgen. Het uitzicht gaat kilometers ver. In de verte zien we een bos in mooie herfstkleuren, een paar windmolens,…
Mooi ingericht en een complete keuken, haardvuur,… Wij zijn verkocht. De zonen willen hier zeker nog eens terugkomen als er sneeuw ligt.

am flachsberg

Gedaan?

Wandeling op de Hoge Venen

De bedoeling is een tochtje te maken van Baraque Michel naar de Signal de Botrage en weer terug via de knuppelpaden die je in het natuurreservaat van de Hoge Venen vindt. Ergens loopt er iets mis in onze navigatie waardoor we zo’n 13 km later bij de Signal de Botrange aankomen. Lang leve de bus van Tec die ons van aan de Signal de Botrange meepakt naar de Baraque Michel.
Een toffe wandeling, dat zeker.
hoge venen

Railbike

Een paar dorpjes verderop is er een railbike. We hebben geluk want hun winter en sluitingsseizoen begint binnen een paar dagen pas. We railbiken 7 km bergop van Kalterherberg naar Sourbrodt. Daar zie je nog verschillende restanten van de oude spoorweg: een rangeerhuis, een paar oude wagons, locomotief. Het heeft iets speciaal. De 7 km terug gaan vlot bergaf. Een leuke activiteit!


railbike

Fietsen naar Monschau via de VennBahn (één van de Ravel fietspaden onderhouden door het Waals gewest)
Net achter het vakantiehuis ligt een fietspad. En een fietspad, zonder gemotoriseerd verkeer, dan vind je in de Ardennen en Oostkantons niet zo makkelijk (ofwel heb ik nog niet goed gezocht). De oorspronkelijke spoorweg verbond Aken en Luxemburg. Ondertussen is de spoorweg vervangen door een royaal fietspad en het hellingspercentage valt nog heel goed mee (al ben je soms wel kilometers aan het klimmen). We springen op de fiets en rijden richting Monschau iets over de grens in Duitsland. De mannen gaan voor een kortere route waardoor we met onze fietsen terecht komen op een slijkerig wandelpad. En neen, we hadden onze wandelschoenen niet aan. In Monschau eten we iets om daarna onze terugtocht in te zetten. Uiteindelijk kloppen we af op 40 km in de benen. Een knappe prestatie van ons allemaal maar nog het meest van Nand die met zijn 9 lentes iets minder beenkracht heeft dan zijn grote broers.

En verder?
Genoten van het uitzicht
Netflix gekeken (Arne en Filip toch)
Gelezen (In het water)
Gezelschapsspellen gespeeld

En je fototoestel thuis vergeten: bad idea!

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | 1 zegje gedaan

Uitwaaien (en een beetje uitregenen) in Ouddorp

ouddorp

Weekend weg met de Gouden Driehoekwandelen in de regentof huisje – gezelschapsspelletjes spelen – zwemmen – BBQ in de regen – een zacht gekookt eitje – met de schup op het strand – prachtige natuur – blokarten – genieten – heel veel genieten

Dat het plezant was!

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | 1 zegje gedaan

Summer trip 2017: Annelies en co op bezoek

Deze post heeft lang in draft gestaan, hoog tijd om hem online te krijgen. Als ik nu aan de zonen naar de hoogtepunten van onze zomervakantie vraag, zullen ze gegarandeerd het bezoek van Annelies en haar gezin vermelden.

Voor wie het nog niet wist: Annelies ofte Annelyse, heeft een rondtrip gemaakt in Europa, op de fiets met man en kinderen. Ze vertrokken in juli 2016 om eind augustus 2017 terug thuis te komen. Omdat ik Annelies in het verleden al wel een paar keer had ontmoet op een bloggersevent, was ik waarschijnlijk des te geïnteresseerder in hun dagelijkse belevenissen op de fiets. Bijna elke avond zette Annelies een blogpost online met de belevenissen van de dag én heel af en toe waren hun avonturen hier thuis onderwerp aan tafel.

Omdat ze hun rondtrip gingen afsluiten met Zweden en Denemarken had ik lang geleden al laten weten dat ze altijd welkom waren want onze zomervakantie ging in dezelfde richting. In Kopenhagen hadden we ze op één dag na gemist. Ik had zelf nog overwogen een pak koeken te verstoppen aan één van de reuzen die ze hoogstwaarschijnlijk ook gingen zoeken. Niet veel later liet Annelies weten dat ze hun route richting Legoland nog wat uitgebreid hadden zodat ze ook de Westkust van Jutland konden aandoen en toeval of niet, onze Deense vakantieplek lag min of meer op hun route.

Bezoek in Ording

ording_bezoek2

En zo logeerden Annelies en haar bende een nachtje bij ons in Ørding. Ons huisje had een grote overloop waar Mats zich al genesteld had in de slaapzetel maar met ruim voldoende plek voor wat extra volk. Het weer was de dagen daarvoor niet denderend geweest, en terwijl we allemaal zaten te genieten van Filip zijn kookkunsten en reisverhalen over de tong gingen, viel er buiten weeral een stevige plensbui. Bloggers onder elkaar (niet allemaal even actief als ik naar mezelf kijk) en hun aanhang, dat lijkt toch wel makkelijk te klikken. Nand had direct zijn maat gevonden in Vic en Mats en Liv, die hadden duidelijk gezamenlijke interesses. Tof om te merken hoe goed ze overeen kwamen. Het was met een goed gevoel dat we ze de ochtend (eerder ‘bijna’ middag) nadien uitwuifden na de obligate groepsfoto en een testritje op die speciale tandems voor Nand en Mats. Annelies en co, bedankt voor jullie bezoekje!

ording_bezoek3

Moraal van het verhaal: Bloggers zijn echt toffe en sympathieke mensen, of in ieder geval de bloggers die ik persoonlijk ken.

 

 

Save

Save

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | Tags , | 2 zegjes gedaan

Summer trip 2017: Een week Denemarken

Het (enige) nadeel van vakanties zonder massa-toerisme? Het is niet altijd even evident om op voorhand voldoende research te doen naar mogelijke todo’s ter plaatse. In onze reisgids wordt Noord-West Jutland in 10 pagina uit de doeken gedaan. Als je weet hoe groot die regio is, dan weet je genoeg. Gelukkig liggen in de meeste huisjes wel wat touristische folders en zo niet, dan is er altijd wel ergens een toeristische dienst om binnen te stappen.

Wat hebben we gedaan?

  • Hanklit: kliffen in het Noorden van eiland Mors die gevormd zijn met vulkanisch as. Blijkbaar gekend bij (hobby)archeologen omdat er nog veel fossielen te vinden zijn.

hanklit

  • Zwemmen bij Jesperhus: duidelijk vergane glorie. Hier maak ik verder geen woorden aan vuil.
  • Fossielenmuseum: een succesnummer bij de twee jongste zonen. Een verzameling fossielen gevonden op Mors. Je kan in het museum ook een hamertje huren om buiten zelf op zoek te gaan naar fossielen.

fossielenmuseum Mors

  • Bezoekje aan de droogschuur: Tot 1977 werden er op Mors nog bakstenen gemaakt uit de typische kleigrond die er is (Nu beperken ze zich tot kattenbakvulling). De droogschuur, die naast de fabriek in werking ligt, werd helemaal gerenoveerd en kan gratis bezocht worden. Het was even zoeken maar dat was het meer dan waard. Ook de kleine wandeling terug naar het fossielenmuseum toonde ons mooie vergezichten.

Drying barn

  • Windmill test center in Østerild: dat Denemarken vol windmolens staat, dat weten jullie waarschijnlijk al. Natuurlijk is daar ook veel research voor nodig en dat gebeurt in Østerild. Zes verschillende windmolens op een rij die waarschijnlijk vol meetapparatuur zitten. Als bezoeker is het toegestaan om te wandelen langs de verschillende windmolens en ergens in september opent er een bezoekerscenter (we waren dus net te vroeg). En dat zulke tests ook fout kunnen lopen, dat zagen we. Eén van de 6 windmolens was een week eerder in vlammen opgegaan en stond daar uitgebrand te wezen.
    En zo’n grote windmolen, dat maakt toch ook wel wat lawaai… zwiep zwiep…

windmill test center

Hanstholm

  • Nørre Vorupør: ligt midden in Thy Nationaal park, vissersdorp waar de vissers nog steeds hun boten op het strand trekken. Wij keken er even rond.

norre vorupor

  • Klitmøller: ook wel de “cold Hawaii” genoemd door de uitstekende surf- en kitesurf mogelijkheden. Wel een woelige zee gezien en een enkele kitesurfer. Geen gewone surfers gezien.

cold hawai

lodbjerg

tractormuseum mors

Save

Save

Save

Save

Save

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in Effeweg | Tags , , | Comments Off on Summer trip 2017: Een week Denemarken