Verliefd op de Ardennen

la rose des vents nisramont

We hadden ons geen beter weer kunnen wensen, we hadden ons geen mooier plekje in de Ardennen kunnen wensen.
Vorig jaar al werd de beslissing genomen om voor het lang weekend van Hemelvaart 2017 richting Ardennen te trekken want daar waren we met de bende nog niet geweest. Een shortlist werd gemaakt, en niet snel daarna geboekt.
Toen de weersverwachtingen begin die week er alleen maar beter op werden, werd de goesting om te vertrekken alleen maar groter.

La rose des vents - Nisramont   nisramont uitzicht

La Rose des Vents In Nisramont (een gehuchtje van La-Roche-en-Ardenne) was een voltreffer, het uitzicht magnifiek en adembenemend (ik zou dagen kunnen blijven kijken). Het binnenzwembad één en al luxe (vooral voor ons nageslacht) en de jacuzzi alleen maar genieten.

La rose des vents - zwembad
Gelegen boven op een berg met bijna een 360 graden uitzicht dat kilometers ver reikte, in een straatje waar geen verkeer passeert (en dus slapen in een doodse stilte), een mooi interieur,… Kortom alle ingrediënten om van “effeweg eyecandy” te spreken.

Wat hebben we gedaan:

  • Genoten van het weer, de locatie en het gezelschap
  • Het zwembad volop benut
  • Bezoekje aan het Château de la Roche
  • Natuurwandeling met gids Jan: Wij proefden eetbare kruiden, leerden over de Ourthe en stapten op een avontuurlijk pad langs de Ourthe.
  • Kayak, tof en plezant wat betreft het Kayakken (de rest vertel ik één dezer in een nieuwe blogpost)
  • Een paar avontuurlijke avondwandelingen (meestal ladies-only)
  • Een namiddagje spelen langs de oevers van de Ourthe

nisramont-kayak

Gewoon vijf dagen genieten en vooral beseffen dat onze Belgische Ardennen echt niet moeten onderdoen voor het buitenland. Als ik het geld zou hebben, ik zou zelf overwegen een lapje bouwgrond daar te kopen om ooit naar daar te verkassen als onze oude dag is aangebroken. Mijn eisen liggen wel hoog, want het plekje mag geen passerend verkeer hebben en het uitzicht moet van hetzelfde niveau zijn als wat we vorige weekend mochten ervaren.

nisramont_tuin2

Graag meer van dat!

 

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | Tags , | 1 zegje gedaan

Familiebanden aanhalen in Zeeland

zonsopgang nieuwvliet

Op vraag van de kinderen haalden we een oude familietraditie van onder het stof. We gingen met de familie van manlief op weekend. 19 personen is al een redelijke bende. Niet altijd even evident, want de leeftijden varieerden tussen 13 maand en ergens in de 70.
Zeeland en Nieuwvliet waren in ieder geval een goede keuze. Niet te ver rijden en vlak bij zee.

blokarten

Ook al was onze tijd beperkt (2 dagen dat is eigenlijk niks) toch hebben we genoten van elk moment: fietsen, blokarten, wandelen, spelen met de jongsten, samen chocomelk drinken en van de zon genieten, lekker aan tafel (met de complimenten aan de keukenploeg) en lui in de zetel hangen en zitten tetteren.
Ik zag de schoonmoeder genieten, haar ganse nageslacht (ze is ondertussen al overgrootmoeder) rond haar en ik zag dat het goed was. Hopelijk komt er volgende jaar een vervolg.

Save

Save

Save

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | Comments Off on Familiebanden aanhalen in Zeeland

Groeten uit Terschelling

terschelling

Na Schiermonnikoog en Ameland gingen we een paar weken geleden naar Terschelling, opnieuw een Waddeneiland.
We nemen met auto en fietsen de boot in Harlingen en rijden na 2 uur de boot weer af in Terschelling-West. Het startschot voor onze welverdiende vakantie is nu echt gegeven!

terschelling florizand

We logeren in vakantiehuisje Florizand in Midsland-Noord. Ons huisje staat te midden van een reeks aan de buitenkant identieke huisjes, maar elk met een iets ander interieur.
Groot is het huisje niet met zijn 45 vierkante meter, maar het ontwerp is redelijk vernuftig uitgewerkt waardoor we toch nog redelijk wat plek hebben. Er zijn twee slaapkamers en boven de badkamer is er nog een “sterrenbed” van waarin je gewoon door het glazen dak naar de sterren kan kijken. Was de competitie om daarboven te kunnen slapen niet zo groot geweest, dan had ik ook mijn kans gewaagd.
Verder was er alles wat we nodig hadden, een wasmachine en droogkast in de berging en een weltevree pizza-oven op het terras.
Midsland ligt ook redelijk centraal op Terschelling, ideaal om alle richtingen uit te gaan en dat hebben we zeker gedaan.

terschelling

Wat ik in deze week besefte is dat ons gezinnetje af en toe de tijd nodig heeft om even tot rust te komen en gewoon alles even achter te laten. En het heeft deugd gedaan.

Wat heeft Terschelling te bieden?
In ieder geval genoeg om ons een weekje bezig te houden.

  • Massa’s strand en ook wel echte grote stranden. Geen weer om in bikini aan het strand te liggen, maar wel om lekker uit te waaien, te vliegeren en te schuppen.
  • Rustige fietspaden waar het aangenaam fietsen is… alleen die stevige Westenwind, daar moet nog eens iets op gevonden worden.
  • Wandelen, alleen of met de middelste zoon of met z’n allen.
  • De Tiger stelling: Op Terschelling werd tijdens WO II een groot bunkercomplex gebouwd. Meer dan honderd bunkers liggen er bij elkaar en een grote radar moest de Duitsers in staat stellen om de vliegtuigen van de geallieerden te onderscheppen. De rondleiding was de moeite en gaf ons de kans om een paar grote bunkers te bezoeken die op andere momenten niet toegankelijk zijn.
  • Blokarten en deze keer kon ik niet onderdoen voor al dat manvolk. Mijn blokart vuurdoop… en I survived!
  • Wrakkenmuseum
  • Dark Sky wandeling: wandelen in het pikkedonker op de Boschplaat, waar donker nog echt donker is.
  • Bezoek aan de kaasmaker en een rondleiding van de boer (de rondleiding van de boer was echt de max en gaf ons een inkijk in het eilander-leven. Een echte aanrader!)

En verder?

  • Te lang bezig zijn met uitladen, dat vraagt om een restaurant of gewoon honger lijden. Heel lekker gegeten bij Loods, heel erg vriendelijk bediening én open op maandag.
  • Op kokkeljacht gaan maar van een kale reis terugkomen. Het verkeerde seizoen misschien?
  • Pannenkoek bij Hansje en Grietje
  • Lekkere pizza gemaakt door manlief (en gebakken in de terras-oven)
  • Gezelschapsspellen, Monopoly Terschelling, Lego en Netflix
  • Heel wat boeken
  • Strandtenten en warme chocomelk à volonté
  • De week in stijl afsluiten bij Flaman en toch nog kokkels eten (maar niet zelf gevangen)

Onderweg naar huis?

tulpenroute

Mats stippelde de weg naar huis uit. Eerst ging het langs een melk-tap voor een paar liter verse melk (de rijstpap achteraf was heerlijk) en daarna volgden we een heel groot stuk van de tulpenroute. Mooi! Mooi! Mooi! En attent als hij was, dacht hij ook aan de thuisblijvers!

 

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | Tags , | 1 zegje gedaan

2016 in boeken

Volgens Goodreads las ik in 2016 41 boeken, goed voor 12.672 pagina’s. Hopelijk brengt 2017 evenveel leesplezier…

En het complimentje waarmee Goodreads afsluit vind ik ook het vermelden waard: Congratulations! You’re really good at reading, and probably a lot of other things, too!

Zo kan ik vol zelfvertrouwen aan het nieuwe jaar starten!

2016 in boeken

 

Bewaren

Bewaren

Geplaatst in Alledaags, Gelezen | Tags | 1 zegje gedaan

Een gastblogpost bij Bijzonder Plekje

Een gastblogpost schrijven over mijn passie voor mooie vakantieplekjes? Met plezier.
Het resultaat kan je lezen bij Bijzonder Plekje.

Geplaatst in Effeweg | Comments Off on Een gastblogpost bij Bijzonder Plekje

De wolken van de Vulkaaneifel

Vijf dagen zonder internet is niet slecht.
Arne maakte met zijn smartphone een filmpje van het machtige wolkenspel dat we zagen in Schutz. Zo mag hij nog filmpjes maken.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geplaatst in Alledaags | 1 zegje gedaan

Digitaal detoxen in de Vulkaaneifel

We hadden het nodig, broodnodig, een paar dagen rust. Even bijkomen van ons soms wel jachtige leven.
Deze keer vonden we de rust in de Eifel, meer bepaald de Vulkaaneifel (wees gerust, ik had daar voordien ook nog nooit van gehoord). Blijkbaar waren er in de regio lang geleden vulkanen, en zie je in het landschap de restanten ervan en die hebben we inderdaad ook gezien.
Een huisje met een heel beperkte internettoegang, dat is ook 5 dagen tijd om te detoxen. Gelukkig had de oude zoon alleen op dag één last van de cold turkey. Bij de jongste zoon viel het blijkbaar nogal mee want op dag drie zei hij: “Mama, voor mij is het 9,9.” “9,9 wat?”, was mijn antwoord. “Awel mama, dit huisje krijgt van mij 9,9 op 10 en als er internet zou geweest zijn dan was het 10 op 10.” Al bij al dus niet zo slecht.

vulkaneifelhaus

En hij had gelijk die jongste zoon, maar zelfs zonder internet was het Vulkaneifelhaus voor mij een dikke 10 waard. Een toffe architectuur: het is moeilijk uit te leggen, maar eigenlijk vorm de binnenkant een soort spiraal met heel veel split levels. Je begint beneden met een tuinkamer, daarna een slaapkamer, verder de inkom, dan de zithoek, de keuken, de tweede slaapkamer en dan een vide met een bureautje. Tussen elke plaats zitten een paar treden wat voor een heel tof effect zorgt. Misschien niet ideaal voor je oude dag, maar voor ons: perfect.

vulkaneifelhaus

Ik genoot vooral van het uitzicht, de avonden bij het haardvuur (iets wat we thuis niet hebben) en de totale stilte van de nacht. Geen vliegtuigen, voorbijrijdende auto’s, … Gewoon stil.

vulkaneifelhaus

Onze gastheer heeft blijkbaar een goede muzieksmaak en dus werd zijn CD collectie druk beluisterd en kregen de zonen van manlief een muziekbad. De TV, die heeft zelfs niet aan gestaan. Lezen, gezelschapsspelletjes spelen (we weten eindelijk hoe Fabrieksmanager werkt), een beetje voor school werken, experimenteren met het fototoestel (lichttekenen) en af en toe een frisse neus halen.

Gemunden maare

We wandelden rond de Maares (vulkaankraters gevuld met water) in Gemunden, we fietsen een mountainbike route van een dikke 22 kilometer, gelukkig was het grootste deel ook te doen voor mij en Filip, de enigen met een gewone stadsfiets. Hoogtepunt van ons fietstochtje was “Den Brubbel” een koudwatergeiser die elke 35 minuten water in de hoogte spuit (ook de enige plek waar de andere toeristen tegen kwamen).
We bezochten ook nog de muhlsteinholen, grotten die gevormd zijn door de lava na een vulkaanuitbarsting. Het was even zoeken om de juiste locatie te vinden maar eens gevonden was het toch wel een magisch plekje.

muhlsteinholen

“Effeweg” kan toch zo plezant zijn!

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Geplaatst in Effeweg | Tags | 2 zegjes gedaan

12 jaar zonder …

Sinds gisteren twaalf jaar moederloos, twaalf jaar zonder. Ik herinner me elke detail nog of het gisteren was; de pasgeboren zoon aan de borst, mijn moeder die haar laatste adem uitblies, de ingetogen sfeer, het besef dat haar lijden en bestaan voorgoed voorbij was.

Het is zoals mijn neven het eind juni al zeiden: “Een moeder zou voor altijd moeten zijn.” En misschien is dat ook wel zo, besef ik nu… in ons hart.

een moeder

Op een paar maand tijd hebben we afscheid moeten nemen van twee tantes, twee zussen van mijn moeder. Nu al is duidelijk dat ons 2016 getekend is door afscheid. Te veel, te vroeg,…

Eén november komen we met de familie samen. Het zal een ingetogen namiddag worden waar familiebanden worden aangehaald en de traditie wordt verder gezet die mijn jongste tante lang geleden in het leven riep. Het zal een namiddag worden waar we zullen stilstaan bij zij die er niet meer zijn en hen met veel liefde herdenken.

Geplaatst in Alledaags | 3 zegjes gedaan

Een gedicht uit 1998

Vorige week moest ik tijdens de les Woord een gedicht kiezen uit een boek. Ik vond een gedicht geschreven door Sjoerd Kuyper, 18 jaar oud maar actueler dan ooit:

Mensen met koffers gaan over de wereld,
van oorlog naar vrede, van honger naar brood.
vaak zijn ze niet welkom, dan moeten ze terug;
van voedsel naar honger, van leven naar dood.

Mensen met koffers, ze reizen per vliegtuig,
ze reizen per ezel, per trein of per vlot.
Ze vluchten voor machthebbers en hun soldaten,
voor beul of tiran, of een andere God.

De geur van het gras
dat je grootvader maaide,het wuivende graan
dat je vader eens zaaide.

Het kleine verdriet
dat je moeder steeds suste,
heur haar dat zo kriebelde
als ze je kuste.

Dat alles was thuis,
dat alles en meer.
Dat alles, dat alles,
dat alles nooit weer.

Mensen met koffers gaan over de wereld.
Altijd op de vlucht naar de volgende grens.
Ze vluchten voor tovenaars, reuzen en heksen,
voor duivel en draak – die vermomd gaan als mens.

Sjoerd Kuyper
Alleen mijn verhalen nam ik mee, 1998

Geplaatst in Alledaags | Tags | 1 zegje gedaan

Twee maand zomervakantie in een notendop

Eén juli begon met een feestje. Het nadeel van jarig zijn midden juni tijdens de examens en toetsen van de grote broers. Zoonlief wilde een zwemfeestje en dus werd het een zwemfeestje met bootje, krokodillen en ander opblaasspul (gelukkig maar want het weer was zoals een groot deel van juli: veel regen) en regelde ik een paar taxi’s die de ganse bende van het zwembad naar ons thuis brachten.
Ikzelf had ook geluk want dankzij mijn ex-collega en voornaamgenote Ilse mocht ik een feestpakket van “Beaublue” testen. Ik kreeg een doos thuis gestuurd gevuld met servieten, ballonnen, een tafelloper, een slinger aangevuld met een hele boel gepersonaliseerde dingen zoals de uitnodiging, een poster en placemats, menu, plakkertjes, etc. Tof. Het werd dus ook een beetje een lui feestje voor mij (of toch niet want 15 servieten in een bootje vouwen, daar ben je best even mee bezig). Het feestje was geslaagd en de decoratie ook. Nand en ik gingen voor het piratenthema. Paste perfect: piraat, bootje, zwemmen, zwembad, …. Het resultaat mocht er dan ook wel zijn en ja, en paar mama’s hebben ook wel expliciet vermeld dat Nand keitoffe uitnodigingen had. Ter info: wie graag een proefpakketje bestelt, kan op deze pagina terecht.
En Nand die was content! De vakantie was goed ingezet.

feestje beaubleu

De rest van de maand juli was voor moeder hoofdzakelijk business as usual of toch niet… Geen huiswerk of lessen overhoren ’s avonds, dat is echt een wereld van verschil en maakt ons gezinsleven heel wat relaxter.
De jongste zoon deed nog een sportkamp, de andere twee amuseerden zich thuis (en gingen ‘s middags gewoon een boterham eten bij vava). Ze worden groot…

Eind juli trok ik voor een aantal weken de deur van ’t werk achter me dicht. Lang leve “ouderschapsverlof”. Even alles loslaten en het leven voor vijf weken in een versnelling of twee lager zetten (of dat was toch het plan). De zonen de luxe gunnen om hun moeder in de buurt te hebben. Eerst was er onze vakantie die via Playmobil Funpark naar Oostenrijk ging.

Nog niet helemaal gerecupereerd van onze reis, gingen onze twee jongste gasten op mountainbikeweek. (Als mama thuis is heeft ze ook tijd om kinderen rond te voeren en Tielt-Winge is natuurlijk ook niet echt naast de deur). Plezant maar erg vermoeiend, dat is wat ik ervan onthouden heb. Na dag één stond er al 44 km op de teller. Volgens mij had Nand nog nooit zover gefietst op één dag.

moutainbike

Mats is ook nog een paar dagen gaan vissen, maar blijkbaar had hij niet het beste plekje (en hebben er maar een paar vissen toegehapt). Volgende keer beter, niet?

vissen

En een guilty pleasure voor de vriendin-buurvrouw en mij: ‘s avonds Pokémon jagen (het is de eerste keer in jaren dat ik me in een game laat gaan). Het voordeel is dat je dan nog eens buiten komt, serieus wat kilometers stapt, hier en daar een terrasje tegen komt, heel wat afkletst en steden als Aarschot, Lier, Leuven en Mechelen herontdekt. En af en toe mochten de kinderen mee… (maar dan niet ‘s avonds) want zij zijn nog meer in de ban van de Rattata’s, Psyducks, Snorlax, … Daar waar de moeders het meer hebben voor het vinden van Pokémon die nog niet in onze Pokédex voorkomen, hebben de kinderen het veel meer voor het battlen in de Gyms. En die mannen, die rolden af en toe eens met hun ogen, maar daar bleef het bij.

En voor de rest was het uitbollen, lummelen, spelen, luieren, … een fijn midzomerfeestje, een bezoekje aan Hestival en daarnaast de standaard verplichtingen: jaarlijkse controle bij de gyn, tandarts, …. Hier en daar is er ook nog een kast uitgerommeld om alles in evenwicht te houden.

De zomer van 2016 zal vooral mijn geheugen in gaan als de zomer van:

  • sneeuwballen gooien op 3000 meter hoogte
  • pokémon jagen, veel pokémon jagen en wandelen om eitjes uit te broeden. En merken dat de twee oudste zonen op zo’n momenten wel kunnen overeen komen (iets dat uiterst uitzonderlijk is)

En wat zal jij nooit vergeten van zomer 2016?

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in Alledaags | Tags , | Comments Off on Twee maand zomervakantie in een notendop