Summer trip 2018: Pembrokeshire

Na Londen was Pembrokeshire aan de beurt. Ter info: Pembrokeshire ligt in het Zuid-Westen van Wales.

Via Airbnb had ik voor een week een gerenoveerd kerkje uit de 11e eeuw in Lambston (Haverfordwest) op de kop getikt. High Haven, de naam van het kerkje, was een 10-tal jaar geleden verkocht aan een architectenkoppel uit Londen dat het -met respect voor het verleden- verbouwde tot een vakantieverblijf. De glas in lood ramen, het altaar, het doopvont en zelfs de graven buiten in de tuin, het was er nog allemaal.

High Haven Pembrokeshire

Vanop onze rustige maar hoge berg hadden we uitzicht op de wijde omgeving. Heel veel weiland, koeien, wat graan hier en daar. En die typische Welshe straatjes, amper een duim breed, diepliggend in het landschap en aan beide kanten een hoge haag. In combinatie met links rijden en een auto met het stuur aan de linkerkant, een ware uitdaging.

koken in high haven

Pembrokeshire heeft een prachtige natuur, massa’s vergezichten en een ruwe kustlijn, bekend om zijn Pembrokeshire Coast National Park en het Pembrokeshire coast path, een wandelpad dat langs de volledige kustlijn loopt. Hier en daar zijn er strandjes, de ene keer een zandstrand, de andere keer meer donkere klei. De nodige research naar de aard van het strand was zeker een must (en is niet altijd even goed gelopen).  Surfen is duidelijk de regionale sport en wetsuits zijn min of meer standaard uitrusting van de badgasten.
Zelf bezochten we onder andere volgende strandjes: Broad Haven, Little Haven, Whitesands Bay, Newport Beach (waar je gewoon met de auto op het strand mag parkeren).

whitesands bay Pembrokeshire

Zoals ik al zei, is Pembrokeshire de ideale wandelplek. Zelf deden we twee wandelingen: (het boekje dat ik online bestelde had wandelingen met een ideale lengte want met 3 zonen ga je niet meteen voor 10 of 15 km).

Wandeling 1 was de Marloes Peninsula Coastal Walk. Het was onze eerste kennismaking met de mooie kust. Zo goed als overal water en vanop de hoge kliffen konden we zeehonden en hun jongen spotten. Zie hier onze enige familiefoto (gelieve niet op mijn haar te letten. Ik denk dat er wat wind stond).

familieportret Wandeling Deer park

Wandeling 2 ging rond St Annes Head. Opnieuw een mooie wandeling in een aangenaam weertje met een stevige afdaling en klim naar een klein strandje. Het eten in de Griffin Inn in Dale was een ware beloning (we hadden geen picknick voorzien en laat ons zeggen dat de magen leeg waren). Trouwens ook zonder razende honger kan ik je het eten daar meer dan aanraden. Ikzelf at een voorgerechtje met scheermesjes, een fish pie als hoofdgerecht en een lekker lokaal dessertje: een echte aanrader en in een typisch Brits interieur (best wel reserveren).

Wandelin St Annes Head

We deden een boottochtje in een zodiac rond Ramsey Island, zagen zeehonden en bruinvissen. Machtig om die bruinvissen vlak bij het bootje boven water te zien komen en natuurlijk ook machtig om op zo’n zodiac te zitten als die snelheid maakt en op het water inbeukt. Dit zouden we zo nog een keertje doen.

ramsey island

ramsey island zeehonden

Voor de National Botanic Garden of Wales was het een uurtje rijden. De serre met de vlinders is me bijgebleven, maar ook de gigantische serre ontworpen door Foster & Partners is de moeite waard.

National botanic garden Wales

National bontanic garden wales

Voor onze laatste avond schreven we ons in voor een wandeling in de buurt van en met rondleiding in de Strumble Head Lighthouse. Verhalen uit de mond van een gids horen, is toch altijd veel interessanter. Nand die sprak zelfs zonder problemen een woordje engels mee.

Strumble head lighthouse

Voor wie zich vragen stelt over het weer in Pembrokeshire: het was er niet extreem warm (we zaten dicht bij de kust) en we hebben slechts een halve dag regen gehad.
Het was een aangename kennismaking met de UK en Pembrokeshire en natuurlijk met goesting naar meer. What else.

 

Geplaatst in Effeweg | Tags , , | 1 zegje gedaan

Summer trip 2018: London, baby!

Als je de volgende vakantie nodig hebt, om een verslag te schrijven over de vorige vakantie… tja, dan wil dat zeggen dat je het erg druk gehad hebt de voorbije weken. Maar dat verslag, dat moest en zou er komen.

Bij deze…

Wachten tot eind augustus om je zomerverlof in te zetten, is misschien niet zo’n goeie zet. Maar geduld wordt beloond… met veel goesting draaiden we op een vroege donderdagmorgen onze summer trip 2018 in gang. Met de auto richting Calais om daar met de Shuttle door de Eurotunnel aan de overkant van het kanaal te raken. Ter info: reserveren doe je op voorhand. Ben je wat te vroeg, dan kan je gratis één of twee treinen vroeger nemen. Ben je heel veel vroeger (zoals we bij onze terugtocht mochten merken), dan moet er wel een meerprijs betaald worden om vroeger verder te kunnen.

Onze rit verliep vlot. Ook het links rijden wende snel. Rond 11u arriveerden we bij onze Londense Airbnb. We huurden ook een garage zodat de volgeladen auto veilig binnen stond. Even later begon ons Londens avontuur.

appartement londen
Met de metro (Cindy en Anneleen, bedankt voor het lenen van de Oyster cards) ging het richting de Emirates air line cable car. Een plezante manier om aan de overkant van de Thames te raken van waar het te voet verder ging richting Greenwich park.

londen-fly-emirates

Na een lekkere lunch kuierden we door de park, genoten we van het machtige uitzicht en bezochten we het Royal Observatory. Wie daar ooit zelf ook eens zou passeren, moet zeker een kijkje nemen in de camera obscura ruimte. Echt maf!

Greenwich park

Daarna ging het met de boot richting centrum Londen om daar over Westminster Bridge richting de London Eye te gaan. Westminster Bridge was vuil en leek meer op een festivalterrein. De London Eye was duur. De tol van het massatoerisme?

london eye

Eten deden we bij Strada. Niet direct een hoogvlieger en vooral erg lawaaierig, maar we hadden in ieder geval wel gegeten.

“Vandaag was een dag vol nieuwe ervaringen” was de uitspraak van Nand toen we de trappen af gingen richting metro om terug te gaan naar het appartement. En hij had compleet gelijk. De zonen maakten kennis met een stad waar ze nog nooit geweest waren. Namen voor het eerst in hun leven de Londense Metro, genoten van het uitzicht over Londen.

hyde park

Dag twee gingen we voor een ontbijt bij Costa’s, een big bus tour, lunchen in Hyde park en een bezoekje aan het Science museum. Eten deden we bij Nando’s vooral omdat Nand het max vond in een restaurant te eten dat zo goed als naar hem vernoemd is. Zoon content, wij ook content.

science museum londen

Zaterdagmorgen gingen we ontbijten bij Starbucks en niet veel later zaten we in de auto richting Pembrokshire. Filip vertrouwde blindelings op Waze zodat we even later pal door de City passeerden. Lichte paniek toch wel, decongestion zone… en een paar minuten later reden we gewoon langs Trafalgar Square. Gelukkig was het zaterdag, absoluut geen druk verkeer en blijkbaar een dag je dat niet moet betalen om door die decongestion zone te rijden. Oef!

Geplaatst in Effeweg | Tags , | Comments Off on Summer trip 2018: London, baby!

Ilse Heremans – 4de plaats gemeenteraadsverkiezingen Heist-op-den-Berg

Even een kleine dienstmededeling:

Nog even geduld voor ons vorige vakantieverslag. De locatie was geweldig en het weer goed. De rest hoor je binnenkort.
Momenteel heb ik andere katjes te geselen op www.ilseheremans.be. Tot 14 oktober ligt mijn focus vooral bij CD&V Heist-op-den-Berg en mijn kandidatuur voor gemeenteraadsverkiezingen.

Na 15 oktober komt er hopelijk terug wat rust hier huize vierenveertig. Hopelijk met een politiek mandaat waarmee ik iets kan betekenen voor onze Heistse inwoners.

Geplaatst in Alledaags | Comments Off on Ilse Heremans – 4de plaats gemeenteraadsverkiezingen Heist-op-den-Berg

Naar Zeeland zonder kinderen

20 jaar getrouwd dit jaar. Er werd lang getwijfeld aan een feestje, maar uiteindelijk zagen we te erg op tegen al dat gedoe. Wie, wat, waar? Het was gewoon te moeilijk.

23 mei, onze trouwdag, zat ik in Londen. Manlief was thuis met de zonen, maar al snel werd beslist om het vieren van die “20 jaar” uit te stellen. Ik regelde een verblijf voor 2 nachten, Filip koos de restaurants.

Nachtje in de kerk - Vrouwenpolder

En zo vertrokken we twee weken geleden op vrijdagavond richting Vrouwenpolder. Ons verblijf voor 2 nachten was een toffe B&B, Nachtje in de kerk. Effectief een kerkje waarin 2 kamers of eerder studio’s zijn gemaakt. Ter info, er zijn nog twee kamers in aanbouw. Gelijkvloers centraal een bad, boven het bed. Veel tijd om in te checken hadden we niet want om 19u werden we in restaurant Scherp in Middelburg verwacht. We gingen voor het 4-gangenmenu. Lekker en verfijnd, alleen de frietjes bij de hoofdschotel, die had ik beter achterwege gelaten want na het dessert en thee was ik meer dan voldaan. Na een klein wandelingetje in Middelburg was het tijd voor bed (en natuurlijk het moment om even te checken hoe het met de thuisblijvers stond).

Het ontbijt op zaterdag was dik in orde. We huurden een elektrische fiets (je moet dat toch eens geprobeerd hebben) en startten aan een rondje Zeeland. Via Domburg en Weskapelle reden we naar Zoutelande (want daar moet je tegenwoordig toch eens geweest zijn). Na een tussenstop en een kleine lunch (het brood met oosterse makreelsalade is een aanrader) reden we via de fietsknooppunten terug richting Vrouwenpolder om een laatste keer halt te houden voor een verfrissing. Het was schitterende weer dus moesten we wel op tijd en stond halt houden voor een drankje.

Zeeland met de fiets

Nachtje in de kerk

Met 50 kilometer in de benen, was de rust en het bad meer dan verdiend om dan tegen 19u opnieuw richting het volgende restaurant te vertrekken. Meliefste was het deze keer. Het niveau van een sterrenrestaurant met een gastvrouw met Vlaamse tongval. Het 5-gangenmenu met aangepaste sappen was super. We werden meer dan in de watten gelegd en kregen nog een extraatje omwille van ons 20 jaar. Pas toen we vertrokken zagen we dat je vanaf de tafels aan de ingang van het restaurant volledig zicht had op de bedrijvigheid in de keuken. Wie daar zelf ook eens wil gaan eten, raad ik aan om een plekje met zicht op de keuken te vragen. Zo’n restaurant van die klasse is tof om eens te doen, maar niet te vaak (onze portemonnee zou het ook niet trekken).

Om ons uitje af te sluiten werd er zondagvoormiddag gewandeld op het strand en gedronken in de strandbar. Eigenlijk wilden we ook nog even stoppen in Domburg voor een paar cadeautjes (blijkbaar zijn de winkels daar op zondag open) maar na een kwartier rondrijden op zoek naar een parkeerplaatsje op de overvolle parkings van Domburg, zijn we onverricht ter zake naar huis gereden en hebben we thuis nog een bloemetje gekocht voor de BBQ waar we nog verwacht werden.

Ilse Heremans met Filip in Zeeland

Zo met z’n tweetjes weg gaan, we moet dat vaker doen, zeggen we keer op keer. Gelukkig worden de 2 oudste zonen oud en zelfstandig genoeg om een paar dagen alleen thuis te blijven en hebben we fantastische vrienden waar Nand meer dan welkom is. Wordt vervolgd dus… die uitjes zonder kinderen.

Geplaatst in Effeweg | Tags | 1 zegje gedaan

Naar de Opaalkust

Er werd lang uitgekeken naar deze week Opaalkust met onze vriendengroep. Voor wie de wenkbrauwen fronst: de Opaalkust dat is de Noordkust van Frankrijk in de regio Nord – Pas de Calais en loopt van de Belgische grens tot Boulogne. Ons verblijf bevond zich vlak bij de Cap Gris-Nez en de Cap Blanc-Nez. En het was de moeite!

Ons logement

Vakantiehuis Brut Nature Bazinghen

We logeerden in het vakantiehuis Nature Brut van de Vlamingen Sofie en Dirk in Bazinghen. Het vakantiehuis maakt deel uit van een vierkantshoeve en werd met veel smaak gerenoveerd. Aan de overkant van de binnenkoer waren er ook nog een bar en sauna ter beschikking. In de tuin stond een hot tub die we zelf mochten opstoken (en plezant dat dat was, zowel het stoken als de hot tub zelf).  De eigenaars heetten ons persoonlijk welkom en hadden massa’s tips te geef.

Gedaan?

Gewandeld, wel drie keer.

Wandeling door de Dunes de Slack (ong. 7 km).

dunes de slack
We parkeerden op de parkeerplaats aan de Rue de la Cluse in Ambleteuse en startten de wandeling door de straat onderdoor te gaan. We volgden het pad een heel eind zuidwaarts om dan bij de volgende parkeerplaats de straat over te steken en via het strand terug noordwaarts te gaan. Nice!

Wandeling bij de Cap Gris-Nez (ong. 7,8 km)

Cap Gris Nez wandeling
Het internet staat vol met wandelingen. Deze wandeling werd onderbroken met een lange tussenstop bij de monding van een beekje in zee. Er zijn massa’s stenen en balken verlegd die dag. De terugweg werd wat ingekort wegens om 16u nog altijd geen middageten gehad (maar wel vlotjes overleefd op de voorraad koeken en drank die we mee hadden in de rugzak). Het uitzicht op zowel Cap Gris-Nez, de Cap Blanc-Nez als de Britse kuststrook aan de overkant van het kanaal was geweldig.

Wandeling bij de Cap Blanc-Nez (ong. 12 km)

Cap Blanc Nez wandeling
Deze wandeling stippelden we min of meer zelf uit (voor zover er veel uit te stippelen was). We parkeerden de auto op de parking Cran d’Escalles. Voor deze wandeling was het belangrijk op de waterstanden te letten. We vertrokken als het laagwater aan het worden was zodat we nog tijd genoeg hadden om de volgende strandopgang te halen in Sangatte (bij de Rue Jean Mermoz, zo’n 6 km verderop). De wandeling ging dus eerst via het strand noordwaarts. Het was mooi weer en de krijtrotsen waren enorm impressionant. Ook de rest van de wandeling bovenop de Cap Blanc Nez deed ons genieten van het weidse zicht en de lappendekens in het landschap. Na dik 12 kilometer kwamen we terug bij de auto’s aan en lag de picknick klaar. Nadien wachtte nog wat spelen bij de opkomende zee. De snelheid waarmee het water steeg was echt wel verbluffend en deed me begrijpen waarom er waarschuwingsborden staan bij de strandopgang. Wie nog ergens halverwege zit tussen de Cran d’Escalles en Sangetta is bij opkomend water een vogel voor de kat (of moet heel goed kunnen zwemmen).

Chillen op het stand van Wissant
Dammen bouwen (echt teamwork) en op het strand spelen.

Bezoek aan het Musée du Mur d’ Atlantique
De Duitsers hebben hier goed hun best gedaan.

Bezoek aan het Maison du Site de Deux-caps
Iets te basic. Wel tof om even snel een half uurtje mee te vullen, maar niet meer dan dat.

Bezoek aan Capland
Een toffe interactieve tentoonstelling over de regio. We kregen een extra foldertje in het Nederlands als hulp.

Klimmen in een klimparcours (op een dik half uur rijden)
Actieve vakanties… dat is ons ding al bleef ikzelf wijselijk aan de grond wegens een schouder met ontstekingsverschijnselen.

klimparcours

Blokarten op Hardelot-Plage
Iedereen had de smaak te pakken na onze avonturen in Ouddorp in het najaar: we zouden opnieuw gaan blokarten. Dat de leermethode net iets te schools was en de wind vrij snel ging liggen, dat konden we niet voorzien. Gelukkig hebben we toch nog een paar rondjes kunnen maken en hadden we iemand bij met ervaring in “onderhandelingstechnieken” en Français als het ging over de prijs. Voorlopig hebben we vooral het gevoel dat blokarten in Nederland beter meevalt.

En verder was het vooral: genieten van de rust, lezen (ik toch), gezelschapsspellen spelen (de rest), uitzieken (Filip), een overkill aan chocolade (we blame de paashaas), lekker eten (voor wie het lustte), kapotte broeken (door dat eten misschien?), een emo-film kijken (Coco, ik zou die met plezier nog eens zien), Netflix ontdekken (de oudste zoon en een paar avondmensen), en nog zoveel meer. ‘t Was weer plezant!

Ilse Heremans en de gouden drienhoek bij de Opaalkust

De plannen brengen ons volgend jaar opnieuw naar de Ardennen. Onze dromen gaan daarna richting Denemarken… We zullen zien wat de toekomst brengt!

Geplaatst in Effeweg | Tags | 2 zegjes gedaan

Effeweg eyecandy: Wales

Het begon allemaal tijdens onze vorige zomervakantie. Op een avond aan tafel kwam ons reisdoel voor zomer 2018 ter sprake. Het was Arne die afkwam met “England is my city” en even later was de beslissing min of meer genomen: we zouden het kanaal oversteken.

Ondertussen zijn we een half jaar verder, hebben onze plannen vorm gekregen. Schotland werd afgewezen wegens te ver met de auto voor slechts 7 dagen vakantie. Het werd Wales, met tussenstop in Londen zodat de zonen deze grootstad in het echt kunnen bewonderen. Aan de locatie gingen heel wat surf- en zoekuurtjes vooraf.

Geniet even mee van de mooie vakantiehuizen die ik op mijn zoektocht tegenkwam:

High Haven Wales

High Haven – 11th Century Church
Pembrokeshire

Slapen in een kerkje of kapelletje. Zou dat niet de max zijn?

 Chickenshed

The chickenshed
Monmouthshire

Een oude kippenschuur die verbouwd werd tot een rustgevend verblijf met mooi uitzicht. Wat prijzig voor één gezin, maar met twee gezinnen misschien wel haalbaar.

modernist cottage Wales

Modernist cottage
Capel Iwan

Uitzichten om nooit meer te vergeten. Voor ons gezinnetje net één bed te weinig.

Voor meer inspiratie: kijk op het effeweg eyecandy Pinterest board.
Hoe staat het met jullie vakantieplannen voor de zomer?

Geplaatst in Effeweg | Tags | 4 zegjes gedaan

Langlaufen in Elsenborn

De krokusvakantie liep ten einde. Hoog tijd om nog eens iets met ons gezinnetje te ondernemen. Mijn voorstel om naar de Ardennen te rijden in de hoop nog een beetje sneeuw te zien, werd niet heel enthousiast onthaald. Wat research online leerde ons wel dat er zeker nog sneeuw te vinden moest zijn op de Hoge Venen. Of we nu gingen wandelen of langlaufen, dat lieten we nog even in het midden.

En dus vertrokken we zondagmorgen -niet allemaal even gemotiveerd- naar Skizentrum Herzebösch in Elsenborn om ons aan langlaufen te wagen.
We kozen deze langlaufpiste omdat die volgens de website van de Oostkantons nog de beste sneeuw leek te hebben. In november waren we daar in de buurt en daarom was de omgeving ons nog wel een beetje bekend.

Langlauf Elsenborn

Herzebösch was een goeie keuze. Toen we daar rond 11 uur arriveerden, was het er nog redelijk rustig. Het huren van de latten, stokken en schoenen ging heel vlotjes. Het leek allemaal nog heel nieuw materiaal en de langlaufschoenen zaten als gegoten. Niemand horen klagen over pijnlijke voeten. Wie denkt dat langlaufen duur is, moet ik meteen tegenspreken. Voor slechts 42 euro hadden we een ganse dag plezier met ons vijf. Het voelde bijna als een koopje.
Toen we even later op de piste stonden, voelde het allemaal heel onwennig. Filip had in zijn jonge jaren al wel eens gelanglauft, van in de tijd dat de dieren nog spraken en er elke winter meters sneeuw viel in de Ardennen. Voor de rest waren we geweldig onervaren.
Als we ons hier ooit opnieuw aan willen wagen, ga ik toch eens op zoek naar een introductiecursusje voor leken. Ik vermoed dat dat toch een beetje verschil in blauwe plekken kan geven.

We kozen ervoor om te beginnen met de piste van 2 km. Vlakke stukken, die gingen direct goed. De kleine afdalingen… net iets minder. Mijn achterwerk voelt nog altijd de gevolgen ervan.

Langlauf Elsenborn

De sandwichkes die we van thuis meebrachten konden we in de skiclub bij een warme chocomelk opeten.

Na de lunch en nog wat glijden van de helling daar, waagden we ons aan de “loipen” van 5 km. Opnieuw ging het de ene keer wat vlotter dan de andere keer. En als we toch weer eens de ski’s niet onder controle konden houden, dan was daar de ganse tijd een stralende zon om ons op te vrolijken. Ze gaf een prachtige gloed gaf aan het witte landschap. Zo mooi!

Om 16u stapten we terug de auto in: een ervaring rijker!

Praktisch:

  • Skizentrum Herzebösch in Elsenborn
  • Huur materiaal: 10 euro/volwassenen, 6 euro/kind
  • Picknick mag in de skiclub opgegeten worden als je ter plaatse de drank bestelt.
  • Pistes van 2km, 5km, 9km en 14km
Geplaatst in Effeweg | Tags | 3 zegjes gedaan

Een tweede adem?

Ik heb even getwijfeld. Zou ik de boel hier opdoeken? Vierenveertig een stille dood laten sterven?

Ik twijfelde… tot een collega me zei dat een vriendin haar vertelde dat ze zo’n goeie site gevonden had in haar zoektocht naar vakantie-ideeën richting Denemarken en Zweden.
Ik twijfelde… tot een ex-collega me zei dat ze toch ook even op vierenveertig was gaan kijken voor vakantie-ideetjes.
Ik twijfelde…

Maar omdat er blijkbaar nog altijd mensen zijn die ik met onze verhalen kan inspireren tot leuke avonturen en vakanties… daarom gaan we nog even door op een gezapig tempo. We zien wel waar dit verhaal ons brengt.

Tot gauw op vierenveertig!
ilse

Geplaatst in Alledaags | 3 zegjes gedaan

Een paar dagen in de Oostkantons

Ik zei al weken dat we een paar dagen naar de Ardennen gingen tijdens het Allerheiligenverlof. Ondertussen moet ik mijn uitspraak bijschaven. We gingen niet naar de Ardennen, maar naar de Oostkantons; de grens tussen Ardennen en Eifel.
Ook geen kans om ons Frans te oefenen want men spreekt hier Duits.

amflachsberg

De Oostkantons dus. We logeren in Weywertz, een gehucht/deelgemeente van Bütgenbach. Het vakantiehuis van dienst, Am Flachsberg, vond ik eind vorig jaar ergens tijdens weer een speurtocht naar effeweg eyecandy. Wegens familiale verplichtingen, een fijne familiefeest op 1 november die ik mee organiseer, kunnen we woensdag pas rond 22u vertrekken. Gelukkig raken we, zoals afgesproken met de eigenaars, zonder problemen binnen. Het huisje is weeral een topper.

am flachsberg

De gezellige bank onder het grote raam aan de achterkant van het huis, nodigt ons uit voor een paar dagen lummelen, lezen, … Om echt te genieten van het uitzicht moeten we wachten tot donderdagmorgen. Het uitzicht gaat kilometers ver. In de verte zien we een bos in mooie herfstkleuren, een paar windmolens,…
Mooi ingericht en een complete keuken, haardvuur,… Wij zijn verkocht. De zonen willen hier zeker nog eens terugkomen als er sneeuw ligt.

am flachsberg

Gedaan?

Wandeling op de Hoge Venen

De bedoeling is een tochtje te maken van Baraque Michel naar de Signal de Botrage en weer terug via de knuppelpaden die je in het natuurreservaat van de Hoge Venen vindt. Ergens loopt er iets mis in onze navigatie waardoor we zo’n 13 km later bij de Signal de Botrange aankomen. Lang leve de bus van Tec die ons van aan de Signal de Botrange meepakt naar de Baraque Michel.
Een toffe wandeling, dat zeker.
hoge venen

Railbike

Een paar dorpjes verderop is er een railbike. We hebben geluk want hun winter en sluitingsseizoen begint binnen een paar dagen pas. We railbiken 7 km bergop van Kalterherberg naar Sourbrodt. Daar zie je nog verschillende restanten van de oude spoorweg: een rangeerhuis, een paar oude wagons, locomotief. Het heeft iets speciaal. De 7 km terug gaan vlot bergaf. Een leuke activiteit!


railbike

Fietsen naar Monschau via de VennBahn (één van de Ravel fietspaden onderhouden door het Waals gewest)
Net achter het vakantiehuis ligt een fietspad. En een fietspad, zonder gemotoriseerd verkeer, dan vind je in de Ardennen en Oostkantons niet zo makkelijk (ofwel heb ik nog niet goed gezocht). De oorspronkelijke spoorweg verbond Aken en Luxemburg. Ondertussen is de spoorweg vervangen door een royaal fietspad en het hellingspercentage valt nog heel goed mee (al ben je soms wel kilometers aan het klimmen). We springen op de fiets en rijden richting Monschau iets over de grens in Duitsland. De mannen gaan voor een kortere route waardoor we met onze fietsen terecht komen op een slijkerig wandelpad. En neen, we hadden onze wandelschoenen niet aan. In Monschau eten we iets om daarna onze terugtocht in te zetten. Uiteindelijk kloppen we af op 40 km in de benen. Een knappe prestatie van ons allemaal maar nog het meest van Nand die met zijn 9 lentes iets minder beenkracht heeft dan zijn grote broers.

En verder?
Genoten van het uitzicht
Netflix gekeken (Arne en Filip toch)
Gelezen (In het water)
Gezelschapsspellen gespeeld

En je fototoestel thuis vergeten: bad idea!

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Save

Geplaatst in Effeweg | 1 zegje gedaan

Uitwaaien (en een beetje uitregenen) in Ouddorp

ouddorp

Weekend weg met de Gouden Driehoekwandelen in de regentof huisje – gezelschapsspelletjes spelen – zwemmen – BBQ in de regen – een zacht gekookt eitje – met de schup op het strand – prachtige natuur – blokarten – genieten – heel veel genieten

Dat het plezant was!

Save

Save

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in Effeweg | 1 zegje gedaan