Destressen

Mijn laatste blogpost in de #boostyourpositivity challenge (Met dank aan Activia, Oon en Lilith voor de organisatie), waarschijnlijk ook de moeilijkste. Ik spreek uit ervaring: stress is een vies beest. Je blijft er best zo ver mogelijk uit de weg, maar makkelijk is het niet.

Think less

Ik heb geen idee hoe stress zich bij jullie manifesteert. Signalen bij mij zijn: een nerveus gevoel in mijn lijf, pijn in mijn nek, spanningen in mijn hoofd en mijn darmen dan extreem prikkelbaar worden.

Mijn destress-trucks (niet allemaal even efficiënt):

  • In bad dobberen met een boek en vooral: de deur dicht.
  • Een boek lezen (en liefst eentje dat je niet kan wegleggen).
  • Natuur en nog eens natuur: het bos, de bomen, weidse velden, heide, … het ontspant me. Al moet ik eerlijk bekennen dat het vooral op vakantie is dat er gewandeld wordt. Gelukkig moet ik vanuit de living mijn kop maar te heffen en ik heb zicht op de velden.
  • Een dagje ontspannen in de sauna. Al een paar jaar gaan we één keer per jaar een ganse dag naar de sauna. We proberen daar dan erg vroeg te zijn zodat we even het gevoel hebben om daar helemaal (met een korreltje zout) alleen te zijn.
  • Lopen met het loopmaatje, of eerder de babbel tijdens het lopen.
  • Een uitje: naar een museum of naar het zwembad met de bende. Even de boel de boel laten.
  • Effeweg vakantie: Een weekendje of een week weg naar een andere omgeving (het hoeft niet altijd ver te zijn). Voor mij is de ultieme destress-truck. Het huishouden en het werk letterlijk achterlaten, genieten van de rust, elkaar en een mooie omgeving.
  • Schoolvakantie: Het is gewoon een feit, ik ben veel meer ontspannen tijdens Kerst-, Paas- en Grote vakantie. Huiswerk maken, oefenen voor toetsen … met kinderen die school niet als hun favoriete bezigheid zien en waar alles niet even makkelijk gaat. Tja!
  • Mijn mantra: “LAAT LOS! LAAT LOS!”. Het help me relativeren.
  • Lummelen: u weet wel, gewoon even niks (nuttigs) doen.
  • Ademen: In-uit, in-uit. De mindfulness heeft zijn vruchten afgeworpen.

Wat zijn jouw destress-trucks? Ik hoor (of lees) ze graag!

Geplaatst in Alledaags | Doe je zegje

Mijn shortcuts in het leven.

De volgende uitdaging in de #boostyourpositivity challenge:

Hoe zorg jij ervoor dat alles blijft bollen? Heb jij trucjes die ervoor zorgen dat je nooit te laat komt, dat je ondanks je drukke leven toch twee keer per week in de fitness opduikt, dat jij altijd iets op tafel kunt toveren als er onverwacht vrienden langskomen, of een ander talent waarvan mensen denken: hoe doet die dat toch?

Ik denk vaak: “vierkant gaat ook.”. Neen, wij zijn geen toonbeeld van een gestroomlijnd leven waar alles perfect in balans is, allesbehalve. Een korte situatieschets heb ik mijn vorige post al gegeven. Met twee werken en op werkdagen lang van huis zijn, het is geen lachtertje.

Laat me toch een paar truckjes geven die ervoor zorgen dat we op z’n minst ons hoofd boven water kunnen houden:

Minder werken

Het begon met ouderschapsverlof in 4/5e stramien tijdens mijn zwangerschap van nummer twee. Dat heb ik zo nog een poos verder gedaan tot dat ouderschapsverlof op was. Als je in een sector werkt waar men makkelijk van job wisselt, is tijdskrediet geen optie. Ik heb er dus bewust gekozen om één dag per week minder te werken en ik denk dat dat zowel mijzelf als de baas ten goede komt. Alle verplichtingen en het geregel worden steevast op die vrije dagen gepland: kapper (ook met de zonen), doktersbezoeken, logopedie, bankzaken, winkel en al de rest. Ik koop bewust tijd voor mezelf en de zonen. Ik weet dat dit mijn pensioen waarschijnlijk niet ten goede komt maar ik leef in het ‘nu’. Niks zegt me dat ik ooit mijn pensioen haal en of er nog pensioen te rapen valt als ik aan de beurt ben.
Eén dag in de week de kans hebben om zelf kinderen naar school te brengen en op te halen, dat is toch het minste. Om duidelijk te zijn, die vrije dag staat vooral in het teken van de kinderen (rondrijden en huiswerk), voor mijn strijk schiet er op die dag amper tijd over.

Ga voor poetshulp

Twee jaar geleden heb ik het nog een half jaar zelf geprobeerd maar op den duur was ik zelfs op zondagavond nog aan de kuis bezig. De stap was toen snel gezet en ik had geluk: geen wachttijden. De poetshulp is ziek waardoor ik vorige zaterdag en vandaag (dan pakt een mens eens een dag vakantie) opnieuw met de dweil in mijn handen stond. Ik beloon mezelf dan wegens uitgespaard budget.

Stel prioriteiten

Ik ben eerlijk, mijn auto is geen prioriteit. Ik rijd al maanden met een ongepoetste en rommelige vierwieler rond. It’s al in the priorities.

Vaste winkels

Ik heb ondertussen mijn favoriete merken als het op kleding aan komt. In plaats van alle mogelijk kledingzaken af te schuimen, ga ik doelbewust naar mijn twee favoriete winkels.

Online shopping

Nog makkelijker dan die favoriete winkels is gewoon al dat moois online kopen (en ondertussen weet ik al vrij goed mijn maten). Deze week nog gemerkt dat je mooie soldekes kan doen online. Ook andere spullen worden makkelijk online gekocht.

De kleine gemakken

Onze badkamer heeft een wasgat dat in de wasplaats terecht komt. Minder gesleur met wasmanden.

 Zoek een loopmaatje

De garantie om niet om het minste dat sporten te laten verwateren. Hier werkt dat al vier jaar!

Zwem- en turnzakken

Zwem- en turnzakken hangen hier gevuld in de wasplaats. Als de handdoeken en zwembroeken uit de was komen, gaan die direct de zwemzak terug in. Bespaart tijd achteraf.

Online shortcuts

Lang leve lijstjes en Evernote. Ik ben een grote Evernote fan, vooral voor werk gerelateerde zaken. De enige manier om alle todo’s uit meetings te onthouden.

Voldoende nachtrust

Geen echte shortcut, maar bij mij maakt voldoende nachtrust wel een groot verschil.

Kalender, ook op papier

Ik ben begonnen een papieren gezinskalender bij te houden om het allemaal een beetje overzichtelijk te houden.

Kijk de andere kant op

Niet altijd even efficiënt of goed voor de ergernis maar soms probeer ik bewust de rondslingerende schoenen (niet alleen die van de kroost) te negeren. Het verlengsnoer dat al een hele week aan de zoldertrap ligt zal daar blijven liggen tot diegene die het daar achtergelaten heeft, het beu wordt.

Leer ‘nee’ zeggen

Misschien de belangrijkste (maar soms ook de moeilijkste): leer af en toe ‘nee’ zeggen, een wereld van verschil.

Ga op de vlucht

Niet thuis zijn heeft zo zijn voordelen: er kan geen extra rommel gemaakt worden en vooral je ziet de rommel niet liggen. Het is niet voor niks dat ik soms liever op een ander slaap.

Welke shortcuts gebruiken jullie?

Geplaatst in Alledaags | 4 zegjes gedaan

Wat eten we vandaag?

In deze tweede week van de #boostyourpositivity challenge schrijf ik iets over energy & positivity, meer bepaald over ons dagelijks eten.

Dat dagelijks eten is huize vierenveertig niet altijd een makkie. De vrouw des huizes komt tegenwoordig ten vroegste om 18:30u thuis, de heer des huizes valt pas ergens tussen 19u en 20u binnen. Gelukkig hebben de jongste zonen in dat geval al bij de grootouders gegeten, maar voor ons en Arne moet er wel nog eten op tafel komen.

Tot vorig jaar viel elk avond niet de vraag: “Wat eten we vandaag?” maar wel “Wat moet ik maken?” om dan daarna met de inhoud van ijskast en vriezer iets op tafel te toveren. Omdat ik die laatste vraag zo beu werd, is er hier sinds 1 januari de weekmenu in voege. Op die paar weken is dat weekmenu concept ons al heel goed bevallen. Onze prins in de keuken kan direct aan de slag als hij thuiskomt, terwijl ik ervoor zorg dat het huiswerk af raakt en kinderen klaar zijn om richting bed te gaan.

Minpuntjes zijn er amper, al is het ons duidelijk dat er regelmatig een restjesdag moet ingelast worden. Verder zorgen last minute beslissingen soms nog wel voor roet in het eten en natuurlijk moeten we tijdens het weekend ook tijd maken voor het opstellen van die weekmenu. Maar toch, niks dan voordelen.

Als het op eten aankomt, merk ik dat we vooral gaan voor verse groentjes en vers vlees of vis. Als ik al eens groeten invries, merk ik dat die eeuwig in de vriezer blijven zitten. Wat we wel invriezen en er regelmatig terug uithalen zijn de grote porties die we zo af en toe eens maken: spaghettisaus, stoofvlees, rode kool, … Trouwens, heb ik al gezegd dat er op ons weekmenu ook een ‘soep van de week’ staat.
De boog moet niet altijd gespannen staan en daarom wordt er hier toch één keer om de twee weken van afhaal gedaan: pizza, frietjes, … U kent dat wel.

Als het echt snel moet, dan gaan we voor wraps. Rijst koken, wrap opwarmen, worteltjes raspen en verse groentjes uit de ijskast halen, samen met wat gerookte zalm en van die Philadelphia met bieslook. Alles op de wrap leggen, dichtplooien en eten maar. De zonen hier klagen nooit wanneer ik zeg dat we wraps eten. Smakelijk!

Geplaatst in Alledaags | Tags | 1 zegje gedaan

Naar de film: Big Hero 6

We hadden weer geluk. Zaterdagvoormiddag mochten we naar de première van Big Hero 6 in Utopolis in Mechelen. Een beetje quality-time als verademing tijdens een paar weken van extreme drukte. Meer dan welkom!

Hier en daar konden we een BV spotten tussen de aanwezigen maar ach, ‘t zijn ook maar gewone mensen en net als ons kwamen zij ook gewoon voor de film.

Hiro is een superintelligent gastje dat samen met zijn oudere broer bij zijn tante in San Fransokyo woont. Toen Hiro 3 jaar was overleden zijn ouders. Hiro heeft hij zijn middelbare school in een super tempo afgewerkt en heeft nog geen zin in de universiteit. Hij amuseert zich met het bouwen van vecht-robots en is er erg goed in. Zijn broer studeert wel al aan de universiteit en houdt zich bezig met robotica in het “Nerdlab”. Het zit hen duidelijk in de genen. Een extreem ingrijpende gebeurtenis maakt dat Hiro zich ontfermt over Baymax, de “verzorg” robot die zijn broer ontwierp. En dan ontwikkelt het verhaal zich in een megavaart.

Wij hebben genoten en ondertussen vind ik zowel Hiro als Baymax extreem schattig. Ik ga me moeten inhouden als ik de Disney Infinity rayon passeer in de speelgoedwinkel.

Nu uitkijken naar dit pareltje in wording.

Geplaatst in Alledaags | Tags | Doe je zegje

Sweet sixteen

ilse

Dag ilse,

Hier spreekt je stem uit de toekomst. Mag ik je gerust stellen? Je komt er wel!
Al die onzekerheid, het is nergens voor nodig.
Weet je, binnen 24 jaar gelooft niemand nog dat je als kind een eerder introvert meisje was. Je bent 16 en goed op weg om je iets extroverter op te stellen. Trouwens, als leiding in de KLJ moet je wel. Die kinderen luisteren alleen maar naar een stevige stem.
De jeugdbeweging en school zijn je voornaamste bezigheden. Volgens mij ga je ook nog volleyballen. Je zal er nooit echt in uitblinken maar je opslag is soms toch wel wat punten waard. Op zaterdagavond ben je meestal op de Chiro- en andere fuiven in de buurt te vinden.

Boeken blijven een constante in je leven. Even ontsnappen naar een andere wereld, je blijft het leuk vinden.

Heeft iemand je al gezegd dat je naïef bent? Trek het je niet aan. Dat verandert wel met het ouder worden.

Je bent een boerendochter. Thuis bonen plukken in de zomer, het is niet even plezant maar het is wel een goeie leerschool. Werken voor je geld. Je gaat er later nog vaak aan terugdenken.

Weet dat ooit de wereld voor je open gaat. Voor je verder gaat studeren zal je lang twijfelen. Pedagogie en productontwikkeling: ze hebben alleen maar een P gemeenschappelijk. Je zal uiteindelijk de goeie keuze maken. Je studies PO zullen je smaak en interesse in mooie dingen vormen. Je krijgt meer oog voor details. Geloof het of niet, als je afstudeert ligt de wereld voor je open (maar je moet er wel voor werken en de jobs liggen niet voor het rapen). Er komt zelfs een dag dat je gewoon in een groep van misschien wel 30 man durft zeggen wat je denkt. Dat zelfvertrouwen, het groeit.
Mag ik je verklappen dat je een soort van pionier wordt? Je ontwerpt de eerste sites van McDonalds, Technopolis, Bayer,… Er zullen er nog veel volgen en vooral deze zal je nog heel lang bij blijven. Je 40-jarige ik treint ondertussen dagelijks naar the Brussels Bubble. Stof genoeg voor wanneer wij ooit aan onze memoires beginnen.

Ook al ben je geen haantje de voorste als het op het mannelijk geslacht aankomt (heb je eigenlijk al wel een jongen gekust?), je gaat de man van je leven binnen een paar jaar wel tegenkomen. Trouwens, nooit vergeten: liefde is een werk-woord.
Raak maar gewend aan massa’s testosteron. Op een dag heb je 4 mannen in huis.

Mag ik je nog één wijze raad geven, spaar je moeder de komende jaren een beetje. Je zal niet meteen een rebelse puber worden, maar houd er gewoon rekening mee dat jullie niet altijd dezelfde smaak en ideeën over het leven hebben. Ze heeft het goed met jou voor, knoop dat tussen je oren. Zeg wat je haar wil zeggen voor het te laat is.

Zoals ik al zei: Je komt er wel!

ilse

Ik doe mee aan de #boostyourpositivity challenge (www.boostyourpositivity.be) daarom schreef ik in deze post een brief aan mijn 16-jarige zelve.

Geplaatst in Alledaags | Tags | 6 zegjes gedaan

In een nieuwsbrief …

Sommige mensen komen met hun blog in de gazet, ik stond met de mijne in een nieuwsbrief. Ex-klasgenootje Els wilde me een paar vraagjes stellen rond zichtbaarheid in het verkeer. Een moeilijk onderwerp met opgroeiende jeugd in huis, niet?

Te lui om door te klikken, ik doe even van copy-paste voor het nageslacht:

‘Ik ben continu op zoek naar gadgets die de zichtbaarheid verhogen!’

Een gesprek met een mama

Ilse Heremans (40) uit Schriek werkt als informatiearchitect en is gebeten door webdesign. Ze is mama van Arne (13), Mats (10) en Nand (6). Op haar blog (blog.vierenveertig.be) vertelt ze over haar alledaagse wedervaren en is ze altijd op zoek naar leuke hebbedingen. Zo ontdekte ze ook al enkele toffe gadgets die de zichtbaarheid in het verkeer verhogen. Wij hadden een boeiend gesprek met deze mama van drie zonen over onder meer Monkey Lights, reflecterende paraplu’s en High Visibility Bags.

Ilse is mama van drie. Alleen Arne zit in het secundair en rijdt met de fiets naar school. De andere twee zonen worden door vava met de auto naar de lagere school gebracht. ‘Ik vind het erg belangrijk dat onze zonen zichtbaar zijn in het verkeer’, vertelt ze. ‘Vandaar dat ik continu op zoek ben naar hippe reflecterende gadgets. Want hoe je het ook draait of keert, een ‘gewoon’ fluo hesje krijg ik de oudste zoon al niet meer aan…’

Groepsgeest belangrijker dan zichtbaarheid
‘Zowel Arne, Mats als Nand weten wel min of meer dat je moet opvallen in het donker’, vervolgt Ilse. ‘Ze horen ons in de auto ook regelmatig opmerkingen maken over mensen die in het donker totaal niet zichtbaar zijn en hoe gevaarlijk dat is. Bij de oudste zoon merk je natuurlijk dat groepsgeest en erbij horen belangrijker wordt. Een fluo hesje wil hij bijvoorbeeld niet aan, want niemand heeft dat aan.  Als moeder ga je dan op zoek naar truckjes om de zichtbaarheid en veiligheid van je zoon te verhogen. Zo heeft hij geen zwarte of donkere jas, maar een fel gekleurde jas. Ik merkte zelfs dat er een reflecterend boordje aan zit. Op die manier kun je je kind toch nog wat sturen. Bij de boekentas van de jongste kregen we een fluo gele turnzak van Kipling. Arne neemt die nu mee naar school, opvallend achter op de fiets.’

Monkey Lights
‘Arne is ook wat gadget-gevoelig. Daarom kocht de Sint afgelopen maand voor hem Monkey Lights. Een fancy manier om op te vallen in het verkeer. Hij zet ze wel op om in het donker naar school te rijden, maar net voor hij op school arriveert gaan ze al uit.. Ik vermoed dat hij niet wil opvallen op school. Zolang hij onderweg maar opvalt, denk ik dan.’

Hippe reflecterende gadgets
‘Als ouders vinden we het erg belangrijk dat onze zonen opvallen in het verkeer. Zelf ben ik nogal gevoelig voor mooie dingen. Waarom niet het mooie aan het nuttige koppelen?’, lacht Ilse. Ze kocht voor zichzelf een ‘High-reflective’ paraplu uit reflecterend materiaal. ‘Ik heb ook toffe ‘high visibility bags’ van Sputnik Zurich ontdekt, maar die zijn prijzig. Misschien moet ik ze zelf eens proberen te maken van fluo hesjes? En er bestaan zelfs fietsen met een reflecterend kader, maar dan zitten we in een nog duurdere categorie!’

Het hoeft niet altijd duur te zijn
Gadgets zijn vaak duur, geeft Ilse toe. Maar het kan ook anders. ‘Ik heb intussen weet van ‘Firefly LED-fietswielverlichting’ die je kunt bevestigen op het ventiel van je fietswiel. Zodra het wiel draait, schiet de led-verlichting in gang. Best wel tof en 15 euro voor een set van twee stuks vind ik nog meevallen.’

Praten en het goede voorbeeld geven
Coole gadgets kunnen dus wel helpen om de zichtbaarheid te verhogen. ‘Maar ik denk dat vooral praten over verkeersveiligheid en zelf het goede voorbeeld geven de basis zijn. Verkeersveilig gedrag bekom je alleen door met je kinderen op de fiets in het verkeer te gaan en hen attent te maken op mogelijke gevaren. Oogcontact vind ik bijvoorbeeld extreem belangrijk. Zelf kijken of je gezien wordt. Ik ben ook zo’n moeder die achter haar kinderen fietst, en dan regelmatig roept. (lacht)’

De inbreng van de school
‘In de school van de twee jongsten, De Groeituin in Schriek, is een fluo hesje verplicht. Op de school van Arne ligt het anders. Ik heb vorig jaar nog gemaild om te vragen of er daar op school ook zo’n regel was. Niet, dus. Wat de school wel doet is alle eerstejaars een fluo rugzakhoes geven. In de donkere wintermaanden kunnen de leerlingen dan stempels sparen voor een beloning. Verder zijn er ook wel fietscontroles door de politie. Voor de rest blijft het beperkt. Een hesje verplichten is waarschijnlijk ook niet de oplossing. Ik heb al gehoord van scholen waar de leerlingen een eindje voor de school stoppen om hun hesje aan te trekken om strafstudie te voorkomen. Dat kan ook niet de bedoeling zijn. Toch vind ik dat scholen, en zeker middelbare scholen, meer aandacht moeten besteden aan zichtbaarheid en verkeersveiligheid.’

Auteur: Els Hendrickx

Geplaatst in Alledaags | 3 zegjes gedaan

Effeweg eyecandy Frankrijk

Het eindejaar bracht extra tijd om weg te dromen bij al die prachtige vakantiehuizen die ik tegenkwam. Een mooi ingericht huis kan het verschil maken. Voor mij toch. Onze vakantieplannen voor 2015 liggen voor een groot deel al vast, maar er is altijd plaats voor meer.  Ik krijg bij het zien van deze vakantiehuizen zeker goesting in Frankrijk.
Misschien vinden we nog ergens een gaatje.Wie nog vakantieplannen moet maken, kan nog inspiratie opdoen (al wil ik wel horen of de realiteit overeen stemt met de werkelijkheid).

Kijk mee en bewonder:

Vakantiehuis in Peyriac de Mer

vakantiehuis in peyriac de mer

Vakantiehuis Les portes en Ré

vakantiehuis les portes en re

Vakantiehuis in La Bresse

vakantiehuis la bresse

Vakantiehuis Le Chromatic in Nieul le Dolent  (Vendée)

vakantiehuis nieul le dolent

Vakantiehuis in Wissant

vakantiehuis wissant

Maison Mirabelle

vakantiehuis lot

Meer effeweg eyecandy in Frankijk zien? Kijk op Pinterest!

Geplaatst in Effeweg | Tags , , | Comments Off

Hebbeding: Hangertje Anne Zellien

Ik zag dit mooie hangertje voor het eerst bij Ineken en zou het met plezier om mijn nek willen dragen.

Op de site van Anne Zellien kan je zelfs proberen hoe de halsketting met je eigen ‘woord’ er zou uit zien. Je kan armbandjes bestellen. De moderne versie van de “brongelette (bracelet)” die we vroeger kregen bij onze geboorte.

Welk woord zou jij altijd met je mee willen dragen?

Anne Zellien

beeldmateriaal: Anne Zellien

 

Geplaatst in Hebbeding | 3 zegjes gedaan

Ingepakt

Een vriendin zei dat ik moest bloggen over de pakjes die ik maakte voor nieuwjaar: Witte papieren zakjes, gevuld met lekkers, opgeleukt met papiertape en zelfgemaakte labels. Voor de labels gebruikte ik mijn schoonste handschrift en een scanner. De ringplakkertjes lagen nog ergens in de kast en pasten perfect. De haaitjes vond ik bij Koziol.
Geen idee of de ontvangers even hard genoten van die verpakking als ik. Ik heb me in ieder geval geamuseerd.

Schoon ingepakt

 

Geplaatst in Alledaags | Tags , | 5 zegjes gedaan

Loslaten

Dertien is hij. Geen kind meer, ook geen volwassene. Ergens tussenin.
In 2014 ging hij maandelijks onder begeleiding van één van ons naar een programmeervoormiddag in Antwerpen.
Het treinen is ondertussen vertrouwd, de route gekend. En toen zei hij dat hij het wel zag zitten om alleen te gaan. Hoe anders dan toen ik jong was. Mijn introverte – schrik voor het onbekende- ik zou dat niet snel gedurfd hebben (ik had op die leeftijd natuurlijk ook nog nooit getreind, denk ik toch). Op dat gebied heeft hij duidelijk de genen van manlief geërfd.

Zodus werd onze 13-jarige zaterdagmorgen voorzien van een treinticket, de railtime app en een opgeladen GSM aan het station afgezet. Afspraak was dat hij een seintje zou geven als hij ter plekke gearriveerd was; kwestie van ons niet de hele voormiddag op hele kolen te laten zitten.

Moeder was best blij toen ze hem net na de middag terug kon oppikken bij het station. Loslaten … weer een stapje verder. En zoonlief, die heeft al nieuwe plannen in zijn hoofd.

 

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in Alledaags | 2 zegjes gedaan