Voor het zoveelste jaar op rij hebben we een familie meesjes op bezoek. Ze huizen in een zelfgemaakt nestkastje.
Als ik wist dat ze in dit vogelkastje met lichtgevend stokje ook willen huizen, zou ik het direct kopen. Wel mooi!

beeldmateriaal: Ooms
Voor het zoveelste jaar op rij hebben we een familie meesjes op bezoek. Ze huizen in een zelfgemaakt nestkastje.
Als ik wist dat ze in dit vogelkastje met lichtgevend stokje ook willen huizen, zou ik het direct kopen. Wel mooi!

beeldmateriaal: Ooms
Ik pimpte een paar simpele vaasjes. Hier het resultaat.
Nodig? Een paar glazen vaasjes , ronde gekleurde plakkertjes (gekocht bij AVA maar waarschijnlijk wel overal te vinden) … en dan plakken maar.

Blijkbaar ben ik niet de enige die dit deed: kijk hier maar.
“En de outfit van de mama?” vroeg Nike.
Zoals gewoonlijk is mama de laatste om iets te vinden. En eigenlijk had ik net een rood kleedje in de kast, toen ik onderweg naar de kapper een nog mooier kleedje zag in de etalage van mijn lokale favoriete winkeltje. Dat moest ik toch eens gepast hebben, en zo gebeurde. Ik was direct verkocht, het kleedje ook. Nog even twijfelde ik tussen kleedje één en kleedje twee maar met wat goed advies was het snel beslist: kleedje twee it had to be!
De zwarte sandalen (misschien moet ik volgende keer een hogere hak) die ondertussen ook al gekocht waren, konden ook onder kleedje twee. Voor een passende vestje was het even zoeken, maar dat vond ik uiteindelijk in Duitsland. Lang leve de webshops.

En toen kwam ik bij het vraagstuk handtas. Mijn enige deftige zwarte handtas is ondertussen misschien 5 jaar oud. Ik wilde een nieuwe, en dankzij Pinterest kwam ik een paar mooie clutches (aka pochettes) tegen. Zo helemaal in de States of de UK iets bestellen, dat zag ik niet zitten. Ik ging dichter bij huis op zoek en kwam terecht bij Blue Celeste. Ik vroeg of Hilde het zag zitten iets op maat te maken. Ik wilde een mooi simpele avondtasje, liefst in zwart met een oranje kleuraccentje. Na wat heen en weer gemail, was dit het resultaat. Het oranje riempje kan vervangen worden door een lange riem of een riempje in een ander kleurtje (zodat ik volgend jaar alleen een nieuw riempje moet bestellen. Slim, hé?). Lees hier wat Hilde erover schreef. Zaterdag ging ik mijn bestelling ophalen. Hilde heeft een winkeltje in het oude stationsgebouw van Heverlee. Knap! Blue Celeste verkoopt niet alleen tassen van eigen makelij maar ook juweeltjes en accessoires van andere ontwerpsters.

Voor één keertje waren we een “multi-color” family, want zowel de echtgenoot als de twee andere zonen kwamen erg kleurrijk voor de dag.

Kleren waar je je goed en mooi in voelt, dat geeft je ego echt wel een boost. Enne, die benen die ik van de foto’s afsneed, daar zal ik het binnenkort wel eens over hebben als ik meedoe aan juni rokjesmaand.

Onze Mats deed gisteren zijn eerste communie. Een superdagje, met een fijne zonnetje, stralende kindjes en een gezellig feestje met lekker eten en amusement.
Voor Mats zijn outfit deed ik het deze keer anders dan de vorige keer bij Arne. Niet gewoon de kinderkledingwinkel binnenstappen en kijken wat er in de communierekken hangt. Zelf op zoek gaan naar mooie dingen die passen bij Mats zijn karakter, dat was het doel.
Ik zag vorige herfst een prachtig hemdje bij een webshop die uitverkocht. Omdat ik het zo schoon vond, kocht ik het (en als het paste dan kon het dienen als communiehemd, dacht ik bij mezelf).
Februari, Mats paste het hemdje en was meteen verkocht. De zoektocht naar een passende broek en vestje kon beginnen. Ik gaf het vrij snel op om ergens in een winkel iets te vinden, en dus begon ik een online speurtocht:
Moeders zijn natuurlijk bevooroordeeld, maar ik vond dat hij goed uitzag, die Mats van ons. En kijk wat een fotomodelleke:

Voor alle duidelijkheid, de foto’s nam ik niet. Dat liet ik over aan een fijne fotografe. De fotokaartjes maakte ik wel zelf (ik liet ze wel digitaal drukken).
Een hele tijd geleden zag ik het eerste beeldmateriaal opduiken van dit boekje, toen nog in de maak. Ik werd direct lid van de club van relaxte moeders. Geweldig mooie graphics, daar ben ik van overtuigd.
En omdat het vandaag moederdag is, krijgen al die relaxte en minder relaxte mama’s van mij een virtuele dikke duim (want jullie doen het allemaal super!). En ik geef mezelf een ook dikke duim en hoop vandaag een fijnere dag te hebben. Mats doet vandaag zijn communie en straks wordt er gefeest met 30 man. Een druk moederdagje (ik zou dit boekje dus echt wel kunnen gebruiken …).
Relax Mama is van Uitgeverij Snor, illustraties van Moniek Paus.

beeldmateriaal: Uitgeverij Snor
Er stond een Gervais goodie bag voor de deur (correctie: in de ijskast bij vava) toen we vrijdagavond thuis kwamen. Vooral de zonen vonden dat fijn (en lekker).
De aanleiding? Een uitnodiging voor een infonamiddag over kinderen en gezonde voeding. De interesse was er wel, de tijd net iets minder. Op woensdagnamiddag ben ik dan wel niet-werkende, maar meestal wel onderweg met een stel kinderen in de auto.
Ik kreeg de presentatie doorgemaild en de goodie bag kreeg ik er dus bovenop.
En mama’s (en papa’s) jullie wezen gewaarschuwd. Vanaf nu staan er knutsels aan de binnenkant van de kartonnen wikkels. Het moet dus gedaan zijn met dat onbezonnen open scheuren van de verpakking.

Lang geleden dat ik hier een ‘home sweet home‘ fotootje achterliet. Houden julie ook van verse kruiden in de keuken niet alleen om mee te koken maar ook om naar te kijken? Alleen jammer dat die kruiden er hier na een paar dagen al direct veel minder ‘vers’ uitzien (iemand tips?).
Verlangen jullie ook zo naar de zon?
Ter info: valt het op dat ik deze post gisteren klaar zette?

Ik las erover hier , hier en hier. Hoe je door al het moois op internet, soms vergeet de schoonheid in je eigen huis te zien. Dus zo af en toe, hier een paar foto’s van een paar mooie hoekjes of kantjes huize vierenveertig.
30 kaartjes, 30 keer iets voor de eerste keer gedaan.
Jammer dat mijn zonen ondertussen te oud zijn (hoewel, die zullen ook nog veel voor de eerste keer doen maar ik denk niet dat er kaartjes tussen zitten met “Eerste keer alleen met de fiets naar school, eerste keer autorijden, eerste keer een lief, …).
Ik kan ze natuurlijk ook iemand anders cadeau doen. Mooi die Milestone baby cards. Gevonden bij Kidsdinge.
beeldmateriaal: Milestone baby cards
Online snuisteren tussen babykleding, kinderkleren en vooral kleren voor jezelf, wie heeft dat nog niet gedaan? Ik kan mezelf daar best mee amuseren en heb zo al veel tijd ver-surfd in het verleden. Ondertussen heb ik zo wel het perfecte vestje voor mijn communie-outfit gevonden (voor alle duidelijkheid, het is niet ik maar wel de zoon die zijn communie doet). Dat surfen loont dus wel in the long run.
Ik kreeg de vraag of ik iets wilde schrijven over Zalando.be, de Belgische versie van de Nederlandse Zalando. Hun Belgische tak ging op 25 april online, gloednieuw en dus ook wel een beetje reden tot feesten.
Een beetje extra online windowshopping? Waarom ook niet.
Het is duidelijk een webshop waar je zowat alles vindt: schoenen, kleren, accessoires én van merken die me wel aanstaan: Skunkfunk, Bench (zou dit jasje niks voor mij zijn of dit kleedje?), Camper, Art en zelfs the North Face. Hoe groot zou de fysieke winkel moeten zijn om al die spullen in huis te hebben. Het formaat van een klein shoppingcenter?

Het grootste voordeel met stip: gratis verzending en retour. En dat is ook belangrijk, als ik nu uittel hoeveel ik extra heb betaald voor dat ‘perfecte vestje’ dat ik bestelde in Duitsland en dat ik dan ook nog eens moest terugsturen wegens iets te klein. Daar kon ik hier gewoon twee vestjes van kopen (misschien moet Zalando de Skunkfunk collectie uitbreiden?).
En Zalando viert nu feest, tot eind mei krijg je bij een bestelling vanaf 50 euro 5 euro korting. Mooi meegenomen! Op hun website lees je er alles over.
Nu nog de tijd vinden om op zoek te gaan naar dat perfecte zomerjasje (voor bij een rokje), die extra stapel basic t-shirts (voor onder dat jasje en boven het rokje) en nieuwe zomerjassen voor de zonen (hoog tijd want ik moet eerlijk toegeven dat ik pas gisteren de winterjassen definitief van de kapstop -via de wasmachine- naar de kast verwees).
Eerst nog bergen werk verzetten en een communiefeest geregeld krijgen. Pfff.
Geen idee of Lien haar ideale sjakosj al gevonden heeft, ik ben in ieder geval al 9 maand op zoek naar de ideale laptoptas. Vroeger was het makkelijk, ik gooide mijn spullen in de koffer, parkeerde op de parking en moest een paar meter stappen om achter mijn bureau terecht te komen (het maakte dus niet veel uit waar ik mijn spullen in stak, moest er toch nooit ver mee lopen). Met de (al niet zo) nieuwe job, gaat het ietsjes anders. Niet dat ik kilometers loop, maar toch telkens een paar honderd meter van de parking naar het station en van het station tot op den bureau, afgewisseld met een uitstapje naar Brussel nu en dan.
Het begon met een afdankertje van ‘t werk, maar ik kon verder terwijl ik ondertussen rondkeek voor een nieuwe laptoptas. Toen het allemaal wat zwaar begon te wegen (ik ben een vrouw van papier, moet dingen kunnen opschrijven, uitprinten, markeren, …. niet zo ecologisch, I admit) schakelde ik over op een oude rugzak. Ze zeggen dat het gewicht dan beter verdeeld is, beter voor de rug dus.
En toen zag ik regelmatig mensen passeren met een trolley; nog rug-vriendelijker mijn gedacht. De mooie (maar dure) Freitag rugzak werd van mijn verlanglijstje geschrapt.
De ideale laptoptas/trolley heb ik nog niet gevonden, eentje waarin plaats is voor mijn laptop, paperassen, treinleesboek, paraplu en eventueel boterhammetjes en kleine handtas (zodat ik me iets minder muilezel voel).
Staan op het “kan ermee door lijstje”:

beeldmateriaal: Eastpack – Jansport
Geen van beiden bezorgen me het echte waaw gevoel, maar zien er in ieder geval beter uit dan die “doktersboektassen” op wielen die ik regelmatig zie passeren.
Als jullie nog goeie tips hebben, speel ze hieronder maar door. Mijn rug en schouders zijn jullie dankbaar!