Opbergen met een smile: de face plywood & painted boxes van Ferm Living zorgen voor instant happiness.
En nu naar de orde van de dag: alles in orde brengen voor een fijne communiefeest onder hopelijk een stralend zonnetje. Daarover later meer.
beeldmateriaal: Ferm Living
Paasvakantie staat sinds een paar jaar voor ons synoniem aan een weekje rust. Deze keer was Nederlands Limburg aan de beurt.
De zon was gelukkig vaak van de partij, de ijskoude wind ook. Geen grootse fietstochtjes, wel fijne uitstapjes en ritjes naar het zwembad mét muts en wanten.
Gedaan?
Op stap met de boswachter in Nationaal Park Groote Peel. Opnieuw een dikke pluim voor Staatsbosbeheer. Zowel wij als de zonen hebben weer veel bijgeleerd.
Naar Buiten dag bij bezoekerscentrum de Meinweg. Nestkastje getimmerd en broodjes gebakken boven het vuur. Meer moet dat soms echt niet zijn.
Lammetjes kijken op de Brunssummerheide: een massa schapen met pasgeboren lammetjes in de schuur. Echt schattig die beestjes, nog schattiger was Nand die vol liefde en genegenheid zijn aai-maatje gevonden had. Dit wordt sowieso één van die ervaringen waarvan we binnen zoveel jaren zeggen: “Weet je nog die vakantie, toen we die honderden schapen en lammetjes bezochten in die schuur?”.
Het Limburgs Museum in Venlo. Architectuur met een grote A en met mooie tentoonstellingen die zowel oud als jong konden boeien.
Continium in Kerkrade, onderweg naar huis de ideale tussenstop. Een museum rond wetenschap en techniek, met andere woorden: op maat van de zonen.
Gelopen in het bos, gelezen en genoten.
We verbleven een week in Buitenhof de Leistert in Roggel. Een vrij nieuw huisje met de nodige luxe. En hoewel het daar allemaal best meeviel, had ik toch plaats te weinig toen ik hun enquêteformulier invulde. Ik word misschien iets te kritisch?
De horecabon die we in het kader van de Roompot vroegboekactie aanvroegen, bleek onbestaande. De dames aan de receptie vielen bijna letterlijk uit de lucht (ik wacht nog steeds op deftig antwoord na mijn laatste mail); het zwembad en centrum liggen op een redelijk eindje van de huisjes met daartussen een straat die niet echt een straat lijkt (erg gevaarlijk dus als je daar plots een tractor aan veel te hoge snelheid ziet voorbij scheren); graafwerken op nog geen honderd meter van ons huisje (leuk voor Mats, minder leuk voor de ouders die elke ochtend wakker werden met iets anders dan het getjilp van de vogeltjes. Ook fijn dat dat op voorhand of bij aankomst niet gemeld was).
Een passend hebbeding voor Pasen.
Els de dame achter Various Kinds heeft al even een webwinkeltje met t-shirts en muurstickers. Allemaal eigen ontwerp en echt wel toffe dingen.
Toen ik vorige week deze geweldige haantjes zag passeren, kwam het ‘waaw-gevoel’ in me naar boven. Misschien moet Els toch eens overwegen er ook een grote jongensversie van te voorzien? Zo maatje 122 à 128 zou ideaal zijn voor Nand. Ik ben al nieuwgierig naar andere tangram-achtige dieren.
Fijne Pasen allemaal!
beeldmateriaal: Torosaurus
Buitenspeeldag vandaag. Het moment om ongegeneerd de zonen met een dikke jas buiten te duwen. Het zonnetje schijnt, het vitamine D tekort moet eens goed aangevuld worden.
Ondertussen geniet de moeder van de zon die door de grote ramen binnen valt, van de lente die nu echt ingezet lijkt (had ik dat al niet een keertje gezegd?) en vooral van de rust, verlangend naar die week vakantie die geen moment te vroeg komt.
Tot de zonen terug binnen druipen …
* Die tak op de kast, dat is Forsythia een vondst uit de tuin van mijn vader.
** Het witte vaasje is kringloop.
Het begon met dit en stilaan kregen hoekjes vorm. Een paar weken geleden schoot de klussende echtgenoot terug in actie (nadat hij rond was op de kamer van Nand) en kreeg het bed van Arne een hoofdeinde zodat zijn wekker en boeken een plaatsje konden krijgen en zodat de zoon ook eens zijn licht kon aandoen via een gewone schakelaar. Het plan stond al maanden (of misschien jaren) op de computer na een avondje brainstormen en beslissen over centimeters en kleurtjes. De uitvoering liet even op zich wachten, maar zeg nu zelf, het was het wachten waard, niet?
De oudste zoon is fan van Suske en Wiske, en dat bracht me 14 dagen geleden op het idee om daar iets mee te doen. Zie hier het resultaat:
Staan nog op het to-do lijstje: een muur met fotobehang aan de overkant van de kamer om al dat wit te doorbreken (maar we zijn er nog niet uit welk soort foto. Ik overweeg ook iets met Suske en Wiske te doen, binnenkort hier wat inspiratie opdoen), een nieuwe dekbedovertrek (een beetje kleur mag) en een werktafel (daarvoor gaan we bij vava eens op de zolder rommelen).
Voor alle duidelijkheid: het is echt niet altijd zo netjes op die kamer!
Ik las erover hier en hier. Hoe je door al het moois op internet, soms vergeet de schoonheid in je eigen huis te zien. Dus zo af en toe, hier een paar foto’s van een paar mooie hoekjes of kantjes huize vierenveertig.
Groen is trendy dit jaar, las ik ergens. Ik zag bijvoorbeeld met Kerst al een heel mooie groene vaas opduiken.
Vorige week zag ik een sneak peak van de nieuwe Stockholm collectie van Ikea en wat zag ik daar: twee mooie groene vazen waar ik best wel graag plek voor maak op de kast. Pas vanaf 1 april in de winkel … nog even geduld.
beeldmateriaal: Ikea
Soms kom ik online locaties tegen waarbij ik meteen denk: ‘Daar wil ik ooit naartoe.’ Hint, hint! Meestal zijn het vakantiehuizen, maar af en toe blijft een uniek hotel op mijn netvlies branden.
Mijn hotels met een plus:
Het Arresthuis in Roermond (NL): Overnachten in het cachot van een voormalige gevangenis. Waarom niet?
beeldmateriaal: Het arresthuis
Blooming Hotel in Bergen (NL): Lang geleden fietsten we er langs, maar ik denk dat de buitenkant lang niet onthult wat de binnenkant in pacht heeft. Het hotel heeft nog niet zo lang geleden een restyling gekregen en dat is er aan te zien.
beeldmateriaal: Blooming Hotel
Hotelschool Maastricht (NL): 26 hotelkamers ontworpen door twaalf gevestigde en startende Nederlandse ontwerpers. Nice!
beeldmateriaal: Hotelschool Maastricht
Gisteren geen hebbeding (druk bezig ‘living life’ en met het zoeken naar een geschikte outfit voor mezelf), in ruil vandaag een lekker lange blogpost. Lees mee:
Ik zei lang geleden dat ik iets wilde schrijven over eerlijkheid en nu maak ik er werk van naar aanleiding van deze blogpost van Zapnimf over gastblogs en andere gesponsorde blogposts. Ja, ik beken. Ook ik ga soms in op het aanbod van bedrijven om iets te testen of over iets te schrijven en heel af en toe verschijnt hier rechts een bannertje. Ik ben zoals ik ben, test graag dingen uit en doe de zonen graag een pleziertje. En ik schrijf graag over onderwerpen die me boeien.
Op andere blogs merk ik dat de grote “Ad-free” logo’s vervangen raken door sponsor logo’s. Nu, iedereen doet op zijn blog wat hij of zij wil. Ik ben de laatste om daarover te oordelen.
Wat me wel opvalt is dat ik me steeds vaker afvraag bij het lezen van een blogpost (naast zo’n sponsorlijstje) in hoeverre die post uit het hart geschreven is en of er her en der niet wat bijgekleurd is. Schrijft die blogster (ik ga er maar even van uit dat alle bloggers vrouwen zijn) over die vaas omdat zij compleet in de wolken is over haar aankoop of omdat winkel x de vaas gratis gaf in ruil voor een linkje op haar blog? Het maakt dat ik blogposts met argwaan begin te bekijken gewoon omdat ik niet weet wat te denken.
En dus hier een blogpost over eerlijkheid, omdat ik mijn lezers niet wil misleiden. Vanaf nu vermeld ik duidelijk wanneer ik een blog op ‘aanvraag’ schreef, zodat ook de lezers op de hoogte zijn.
Mijn andere blogposts … die komen gewoon uit mijn hart. Mooie hebbedingen, vakantieverhalen en meer, omdat ik ze gewoon graag met jullie deel.
Ik las ‘Ik ben een aanrader‘ van Jan Van den Bergh en ik herken me in het profiel van de aanrader dat daar beschreven wordt. Toeval of niet, nadat ik over dit vakantieverblijf iets schreef, zag ik later dat twee andere blogsters op dezelfde plek op vakantie gingen. De vrouw van een collega boekte een weekendje weg nadat ik dit schreef, een andere collega vond haar vakantiehuis via deze post. Mensen vragen me naar leuke tips voor vakantiehuisjes of verjaardagscadeautjes. En eigenlijk vind ik dat best leuk … aanrader zijn.
Ik weet ondertussen dat ik met deze blog een krachtige tool in handen heb: the power of social media. De bolderkar-man voelde het warm worden onder zijn voeten toen hier meer dan eens geklaagd werd over zijn service. Hij vond het zelfs de moeite waard me persoonlijk te contacteren. Hij kreeg een half uurtje gratis consultancy aan de telefoon. Zijn bedankje dat hij me aan het eind beloofde heb ik nooit gekregen, zijn site is nog steeds niet veranderd en zijn telefoonnummer kan ik misschien beter gewoon hier online gooien. Het bolderkar-seizoen is op komst. Ik merk dat aan de zoekwoorden waarmee mensen hier terecht komen en de comments die ze achterlaten als het weer misloopt met de service. Jammer, want we zijn nog altijd heel blij met onze bolderkar.
En ja, soms denk ik dat deze gigant ons ook wel eens een gratis ontbijtje mag bezorgen als we nog eens effeweg gaan, net zoals aan al die vaste klanten die trouw hun enquêtes invullen na elk bezoek. De input uit die bezoekersenquêtes moet van grote waarde zijn, spijtig dat de mensen die keer op keer voor die meerwaarde zorgen daar eens niet voor bedankt worden. We zullen maar hopen dat de mensen van Landal toch ergens een social media monitor aan staan hebben en dit te lezen krijgen 
. Ik heb me voorgenomen mijn kostbare tijd daar niet meer aan te verspillen.
Als er ergens brillen* of steunzolen** moeten getest worden, laat maar komen. Ik schrijf daar met alle plezier (en mét de nodige kleine lettertjes) over.
(*) Jawel, Nand moet binnen een dik jaar waarschijnlijk brillen en dan wordt Mats de enige bril-loze huize vierenveertig.
(**) Nogmaals jawel, sinds een paar maand hebben na mijn echtgenoot ook mijn drie zonen steunzolen. Kassa kassa voor de steunzoolproducenten!
Blij van …
* het mooie boek dat ik toegestuurd kreeg na deze blogpost, zomaar, als onverwacht bedankje.
* toffe mailtjes.
* de dikke knuffels die ik ‘s morgens krijg net voor ik de deur uitga.
* de lente die eindelijk op komst lijkt. EINDELIJK!
* Arne die het ene boek na het andere leest (en er plezier aan beleeft ook).
* de geur die uit de keuken opstijgt terwijl ik dit typ (ter info: het was zondag toen ik dit neerpende).
* mooie vooruitzichten.
