De geluksprofessor

Ik trok mijn stoute schoenen aan en mailde of hij geen recensie exemplaar van zijn boek op reserve had. Wat me erin aantrok? Geen idee, was het omdat de man een huisje heeft in Schoorl waar we vorige zomer waren? Was het het woordje “geluk” dat de titel sierde? In ieder geval was er “iets”.
Op het facebook mailtje kwam niet meteen antwoord, maar ik lag er niet wakker van. Tot ik een paar weken geleden een antwoord kreeg, mijn berichtje was ergens ongelezen gebleven. Het recensie exemplaar kwam er meteen aan.

De geluksprofessorNog geen week later zette ik het weekend in met “De geluksprofessor” van Patrick van Hees en eindigde het weekend op pagina 251. En wat me nu na een paar weken nog steedsĀ intrigeertĀ is dit zinnetje aan het begin van het boek “Gebaseerd op de werkelijkheid”.
Hoever gaat die werkelijkheid, en waar is dan de grens tussen realiteit en fictie.

Ik weet nu ook wie the Nightclimbers of Cambridge zijn en de Corpus clock, die wil ik misschien ooit in het echt zien.

Voor de korte inhoud kan je hier terecht. Een aanrader die vlot weg leest en je nog eens een keertje laat stil staan bij de jachtigheid van het leven.

Het (bijna) dagelijks treinen, is duidelijk bevorderlijk voor mijn leesactiviteiten. Zijn ondertussen als “gelezen” gecatalogeerd:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
Geplaatst in Gelezen. Bookmark de permalink.

3 zegjes gedaan op De geluksprofessor

  1. Lies zegt:

    Heu, mag ik nu eens iets vragen? Is dit je recensie? Dat ene zinnetje: “Een aanrader die vlot weg leest en je nog eens een keertje laat stil staan bij de jachtigheid van het leven.”? Allee, het lijkt me dat dat toch wel een beetje kort door de bocht is. Op die manier wil ik ook wel gratis boeken om te “recenseren”. Of komt dat nog? In dat geval mijn excuses, ik wilde je niet opjagen…

  2. ilse zegt:

    @Lies: Ik geloof in vrije meningsuiting. Ik zou je reactie gewoon kunnen deleten, maar dat doe ik dus niet. En misschien ging ik wel een beetje kort door de bocht, dat vind ik dan mijn recht want dit is MIJN blog.
    Ik ben geen professioneel recensent, en ik houd er ook niet van een copy van een achterflap in zo’n post te gooien, die tekst vind je overal. Ik had misschien kunnen zeggen dat het lente-stuk “de zoektocht” me even minder geloofwaardig overkomt, maar dat is enorm subjectief en het kan best dat een ander daar een heel andere mening over heeft. Want al bij al heb ik het boek graag gelezen en heeft het me effectief aan het denken gezet over welke verwachtingen we koesteren in dit leven dat langzaam verder tikt.
    Bij deze wil ik ook zeggen dat het niet mijn gewoonte is ‘gratis’ boeken te ronselen. Het overgrote deel van de boeken die ik lees, leen ik netjes in de bib of koop ik in de boekenwinkel.
    Als ik spullen krijg om te testen (waar de vraag wel van de andere partij komt) en iets over te schrijven, dan ben ik wel zo eerlijk om dat te zeggen in mijn blogpost.

  3. Jolanda zegt:

    Bedankt. Je brengt titels ter sprake waarvan ik het bestaan niet wist.
    Ik heb het boek meteen op mijn verlanglijstje gezet.