Een gezonde geest in een gezonde lichaam

De tip van de week die ik kreeg van het Pluk je geluk project was:  Een gezonde geest in een gezond lichaam, mens sana in corpore sano. Het spookt al langer door mijn hoofd en deze post had ik een poos geleden al in gedachten geschreven.
Mijn geest en lichaam wilden niet meer mee, en dan pas merk dat hoe goed onze sociale zekerheid ook geregeld is, hier en daar ook hiaten zitten in het systeem.

Voor de lichamelijke gezondheidszorg geen enkel probleem. De dokter wordt terugbetaald door de mutualiteit, de coloscopie kon geregeld worden via de hospitalisatieverzekering, mijn darmmedicatie kost een serieuze duit, gelukkig dat ik van het bedrag ( + 100 euro) slecht een kleine 15 euro voor eigen rekening moet nemen. Van de osteopaat die ik inschakelde om spanningen her en der weg te werken, wordt ook een stukje terug betaald.
Oh ja, en als ik zou willen gaan sporten in een club dat betaalt de CM een stukje van het lidgeld terug. En dat ze niet tussenkomen in mijn hippe looptenue, dat lijkt me maar meer dan normaal. Tot zover het ‘gezond lichaam’.

Het verhaal van de ‘gezonde geest’ is minder evident. De geestelijke gezondheidszorg staat duidelijk nog niet zo ver. Wel vreemd dat in een maatschappij waar psychologische, stress en andere problemen weelderig tieren, er geen deftig opvangnet bestaat. De sessies bij de psychologe kostten me 50 euro per sessie: geen enkele terugbetaling. (Ik las van de week in het krantje van de CM dat psychotherapie tot 25 jaar of zo wel terugbetaald wordt, ik vrees echter dat de 25-plussers het meer nodig hebben. Op mijn 20ste dacht geen haar op mijn hoofd eraan dat ik ooit naar een psycholoog zou stappen.)
Ik volgde een mindfulness-opleiding, om beter met spanningen leren om te gaan, ook hier alles volledig uit eigen zak.
Had ik in oktober de dokter gevraagd om mij medicatie te geven dan was dat zonder problemen terug betaald geworden. Omdat ik er samen met de dokter voor koos om geen medicatie te nemen, maar voor therapie te gaan deed ik er -één- veel langer over om te herstellen en kostte me dat -twee- ook veel meer geld.
Thuis zitten in de ziekenkas zorgt sowieso voor minder inkomsten en ik kan begrijpen dat veel mensen hun financiële reserves moeten aanboren, zeker als ze er alleen voor staan.

Voorlopig probeer ik minstens twee keer per week te lopen (nog twee weken en volgens mijn start to run schema zou ik dan een half uur op één stuk moeten lopen). Sinds deze week is daar ook een uurtje zwemmen bijgekomen, en ik probeer elke week trouw naar het mindfulness oefengroepje te gaan. Je moet iets over hebben voor je gezondheid.

De CM startte met een ‘pluk je geluk‘ actie, een vorm van preventie want goed in je vel zitten heeft een positieve invloed op je fysieke en mentale gezondheid. Een goed begin, maar waarom worden mindfulness trainingen, psychologische begeleiding, en andere ‘zachte’ therapieën niet ondersteund? Beter voorkomen dan genezen, niet?
Voor mij een vraag, voor u misschien een weet?

prints

Een paar leuke prints met een boodschap van de TwitterPadedToad om af te sluiten (en om deze post iets minder saai te maken).

Geplaatst in Alledaags. Bookmark de permalink.

7 zegjes gedaan op Een gezonde geest in een gezonde lichaam

  1. tricky zegt:

    als psychologe/therapeute (die echt wel geen 50€ vraagt, moet dringend opslaan denk ik zo!) die zelf ook al een hele weg heeft afgelegd op al die vlakken, stel ik me ook vaak die vraag… antidepressiva en slaapmedicatie worden met de glimlach terugbetaald maar als een mens écht aan zichzelf wil werken, kost het alleen maar veel geld en eerlijk gezegd word je daar niet bepaald vrolijker van… mijn spaargeld is sinds ik ziek ben al meer dan gehalveerd (maar dat komt ook wel een beetje omdat ik toch ook nog reisjes probeer te doen, ook een goed medicijn trouwens!), en als ik al het geld dat ik ooit al in mijn persoonlijke ontwikkeling en geestelijke gezondheid stak, zou samentellen, had ik nu een sjieke villa! ergerlijk is dat!

  2. Pingback: Ik ben mijn leven niet aan het verdoen — Michel Vuijlsteke's Weblog

  3. missfolies zegt:

    En dat terwijl we met zovelen onder zoveel stress gepaard gaan (en België zo’n hoog zelfmoordcijfer heeft)…

    Je moet inderdaad nogal iets over hebben voor je gezondheid & jij bent alvast goed bezig!

  4. Anki zegt:

    Heeft met ‘wetenschap’ te maken. Wat niet keihard zwart op wit kan worden aangetoond, is er niet en wordt niet betaald. Onterecht hoor, als je het mij vraagt. Er gebeurt zoveel in onze hoofden, misschien nog wel meer dan er op strikt medisch gebied gebeurt. Als die wetenschappers dat nou eens zouden inzien, zouden we een eind op weg zijn. Mooie post!

  5. Ook voor onze geestelijke gezondheid zorgt de overheid. Er bestaan in Vlaanderen 21 Centra voor Geestelijke Gezondheidszorg, de zogenaamde CGG’s, die door de Vlaamse overheid gesubsidieerd worden. Elk centrum heeft 3 à 4 vestigingsplaatsen. Ook in jouw buurt zijn er vestigingen, in Heist-op-den-Berg, in Mechelen, in Lier,… Daar kan je in therapie gaan bij een psycholoog en is de prijs van het gesprek afhankelijk van je inkomen. Wie van een leefloon leeft, betaalt nauwelijks iets. Wie een hoger inkomen heeft, betaalt meer, maar hoogstens 15 euro, geloof ik. Omdat die centra meestal met wachtlijsten zitten, proberen ze mensen die het kunnen bekostigen wel door te sturen naar een privé-therapeut, dat is waar. Maar ook dan zijn er oplossingen. Niet alle therapeuten zijn (niet-terugbetaalde) psychologen. Ook heel wat psychiaters hebben een psychotherapie-opleiding gevolgd, zodat je ook bij een psychiater terecht kan voor therapie. Een psychiater is een arts-specialist en zijn/haar honoraria worden ook terugbetaald, net zoals de honoraria van andere specialisten. Voilà! Ik lijk Wikipedia wel :-) .

  6. Liene zegt:

    Raar is dat ja …. Zelf probeer ik een ommezwaai te maken, door het leven zo te veranderen of aan te passen, zodat ik ook meer geluk vind in gewoon het leven zoals het gaat, meer kleine genietmomentjes dus …. best moeilijk, en ook een uitdaging. Prints zijn zo waar … ;-) Fijn weekend!

  7. Marrit zegt:

    Mensen worden nog te veel als robots gezien, waarbij symptoombestrijding het enige is dat telt helaas. De wereld op z’n kop, want meestal is er eerst geestelijk iets aan de hand, maar wat je niet ziet bestaat niet, denken ze…
    In NL krijgen we gelukkig wel veel kosten voor de psycholoog vergoed, dat scheelt alweer en er wordt zelfs al Mindfulness in sommige reguliere ggz-instellingen ingezet, ooit zal het allemaal wel gaan doordringen (hoop ik).

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>